วัตถุประสงค์ของงานวิจัยเพื่อแยก Bradyrhizobium japonicum ที่ทนกรด และหาผลของพีเอชเริ่มต้นต่อไฮโดรจีเนสแอกทิวิตีและรูปแบบการเรียงแถบโปรตีนที่แยกจาก B. japonicum แยกแบคทีเรียปมรากถั่วเหลืองที่เลี้ยงบนตัวอย่างดิน 13 แห่งที่มีค่าพีเอชในช่วง 4.19-6.89 ได้ 56 ไอโซเลต เป็นแบคทีเรียที่เพิ่มจำนวนรวดเร็ว 6 ไอโซเลตและเพิ่มจำนวนช้า 50 ไอโซเลต ทุกไอโซเลตเป็น B. japonicum ที่ทำให้เกิดปมที่รากถั่วเหลือง ผลการทำ Analysis of variance พบว่าความแปรปรวนในค่าน้ำหนักแห้งของลำต้นและน้ำหนักแห้งของปม เกิดจากชนิดของ B. japonicum ที่ใช้มิได้เกิดจากสารอาหารไร้ธาตุไนโตรเจนที่มีค่าพีเอช 4.5 หรือ 6.8 การทดลองใช้ลักษณะต่อไปนี้คัดเลือก B. japonicum 4 สายพันธุ์ที่ไม่ซ้ำกัน (#S50, S58, S179, S204) : (1)ประสิทธิภาพในการตรึงไนโตรเจนที่พีเอช 4.5 และ 6.8 (2)ลักษณะโคโลนี (3)ลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่ได้จากการใช้วิธีRAPD-PCR โดยมี RPO1 เป็นไพรเมอร์ และ (4)ลักษณะการเจริญของ B. japonicum เมื่อเพิ่มจำนวนเซลล์ในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีบัฟเฟอร์ควบคุมพีเอช 9.0 การทดลองพบว่าพีเอชเริ่มต้นของอาหารเลี้ยงเชื้อมีผล 3 แบบ ต่อไฮโดรจีเนสแอกทิวิตี ได้แก่ แบบที่ 1 (#S50) มีฟีโนไทป์ hup('-) เมื่อเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีค่าพีเอชเริ่มต้น 4.0 แต่มีฟีโนไทป์ hup('+) เมื่อเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีค่าพีเอชเริ่มต้นเท่ากับ 6.0-9.0 โดยมีไฮโดรจีเนสแอกทิวิตีสูงสุด 30.1 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน เมื่อค่าพีเอชเริ่มต้นเท่ากับ 8.0 แบบที่ 2 (#S58, S179) มีฟีโนไทป์ hup('-) เมื่อเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีค่าพีเอช4.0-8.0 แต่มีฟีโนไทป์ hup('+) เมื่อเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีค่าพีเอชเริ่มต้นเท่ากับ 9.0 โดยมีไฮโดรจีเนสแอกทิวิตีสูงสุด 29.4 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน แบบที่ 3 (#S204) มีฟีโนไทป์ hup('-) เมื่อพีเอชเริ่มต้นของอาหารเลี้ยงเชื้ออยู่ในช่วง 5.0-7.0 แต่มีฟีโนไทป์ hup('+) เมื่อพีเอชเริ่มต้นของอาหารเลี้ยงเชื้อมีค่า 4.0 โดยมีไฮโดรจีเนสแอกทิวิตีเท่ากับ 43.9 ยูนิตต่อมิลลิกรัมโปรตีน ผลการทดลองแสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกว่า เมื่อ B. japonicum เจริญแบบอิสระ การแสดงออกของยีนส์ hup ขึ้นอยู่กับค่าพีเอชเริ่มต้นของอาหารเลี้ยงเชื้อ ผลการทดลองแยกโปรตีนภายในเซลล์ของไอโซเลต #S50, S58,S179 และ S204 โดยวิธี SDS-PAGE พบว่า ไอโซเลต #S58 มีปริมาณโพลิเปปไทด์ขนาด 28, 33,37 และ 50 กิโลดาลตันเพิ่มขึ้น เมื่อเลี้ยงในอาหารสูตร YMB ช่วงพีเอช 4.0-8.0 ที่ไม่เติมบัฟเฟอร์และสร้างโพลิเปปไทด์ ขนาด 29 และ 120 กิโลดาลตันเพิ่มขึ้น เมื่อเลี้ยงในอาหารสูตร YMB ช่วงพีเอช 6.0-8.0 ที่เติมบัฟเฟอร์ ไอโซเลต #S179 สร้างโพลิเปปไทด์ขนาด 25, 28, 33, 37 และ 50 กิโลดาลตันเพิ่มขึ้นเมื่อเลี้ยงในอาหารสูตร YMB ที่มีพีเอช 8.0-9.0 ซึ่งเติมบัฟเฟอร์ ไอโซเลต #S204สร้างโพลิเปปไทด์ ขนาด 120 กิโลดาลตัน เพิ่มขึ้น เมื่อเลี้ยงในอาหารสูตร YMB ที่มีพีเอช 5.0-7.0ที่เติมบัฟเฟอร์