วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

งานวิจัยนี้ใช้เถ้าลอยถ่านหินแม่เมาะเป็นแหล่งซิลิกาและอะลูมินาสำหรับการสังเคราะห์ซีโอไลต์ เช่น sodalite, gismondine และ cancrinite ชนิดของซิลิกาที่ใช้ปรับอัตราส่วน SiO₂/Al₂O₃ พบว่าไม่มีผลต่อซีโอไลต์ที่เกิดขึ้น เมื่อเติมสารละลายซิลิกาให้มีอัตราส่วน SiO₂/Al₂O₃ มากกว่า 3 สังเคราะห์ได้ gismondine เมื่ออัตราส่วนต่ำกว่านี้เกิด sodalite ซีโอไลต์ที่มีความเป็นผลึกสูงขึ้นเมื่อเพิ่มอัตราส่วน H₂O:SiO₂ ให้อยู่ในช่วง 40 ถึง 80 และเมื่ออัตราส่วน NaOH:SiO₂ มีค่ามากกว่า 4 ซีโอไลต์ที่ได้มีความเป็นผลึกน้อยลง สำหรับการบำบัดแบบไฮโดรเทอร์มัล พบว่า gismondine และ sodalite เกิดได้ดีที่ 100 ℃ และ cancrinite เกิดได้ดีที่ 150 ℃ ภาวะที่ไม่กวนทำให้ได้ซีโอไลต์ที่มีความเป็นผลึกสูงกว่าภาวะที่มีการกวน gismondine มีความเป็นผลึกและพื้นที่ผิวมากที่สุด คือ 111.54 ตารางเมตรต่อกรัม ซีโอไลต์ที่สังเคราะห์ได้นำไปใช้เป็นตัวดูดซับกำมะถันอินทรีย์ เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการดูดซับ ไทโอฟีนในเฮกเซนเป็นโมเดลของซัลเฟอร์ถูกใช้ทดสอบที่ภาวะต่างๆ ที่ภาวะเหมาะสมพบว่า อัตราส่วนตัวดูดซับต่อสารละลายเท่ากับ 2:5 ที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส gismondine สามารถดูดซับไทโอฟีนได้สูงสุดที่ 43.02 เปอร์เซ็นต์.