การวิจัยเชิงพรรณนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของผู้ปกครองในการดูแลเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีและความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยพื้นฐานของผู้ปกครองและเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีกับบทบาทของผู้ปกครองในการดูแลเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวี กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ปกครองที่ดูแลเด็กที่มีผลการตรวจเลือดพบแอนติบอดีย์ต่อเชื้อเอชไอวี ซึ่งมารับการตรวจรักษาที่ ห้องตรวจผู้ป่วยนอกสำหรับเด็ก หอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม 2 และหอกุมารเวชกรรม 3 โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2540 จำนวน 111 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไปของผู้ปกครองและเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวี และแบบสัมภาษณ์ข้อมูลเกี่ยวกับบทบาทของ ผู้ปกครอง ในการดูแลเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวี ซึ่งแบ่งเป็นการปฏิบัติบทบาทในการดูแลสุขภาพเด็ก โดยทั่วไป และ การดูแล เมื่อเด็กเจ็บป่วย ผู้วิจัยเป็นผู้เก็บข้อมูลด้วยตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ของเพียร์สัน การทดสอบไค-สแควร์และวิเคราะห์ความแปรปรวน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ การปฏิบัติบทบาทในการดูแลเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีของผู้ปกครองอยู่ในระดับเหมาะสมปานกลาง การปฏิบัติบทบาทในการดูแลสุขภาพเด็กโดยทั่วไปตามรายข้อของกลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่อยู่ในระดับเหมาะสมมาก การป้องกันอันตรายที่มีต่อชีวิตและเพื่อความเป็นอยู่ที่ดีส่วนใหญ่ปฏิบัติอยู่ในระดับเหมาะสมปานกลาง การปฏิบัติบทบาท ในการดูแลเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีเมื่อเด็กเจ็บป่วยตามรายข้อในเรื่อง การดูแลให้เด็กได้รับยาตามแผนการรักษาของแพทย์ การสอบถามแพทย์ พยาบาลเกี่ยวกับยาที่เด็กได้รับและข้อควรระวัง การพาเด็กไปพบแพทย์ตามนัด การพาเด็ก ไปพบแพทย์เมื่อเด็กไม่สบาย การปฏิบัติตามที่แพทย์แนะนำ และการปฏิบัติเมื่อเด็กมีไข้ เบื่ออาหาร มีผื่น ตุ่ม หรือแผล ตามร่างกายและเป็นหูน้ำหนวก ส่วนใหญ่มีการปฏิบัติอยู่ในระดับเหมาะสมมาก แต่เมื่อเด็กเป็นหวัดหรือปอดบวาม มีอาการท้องเสียหรือมีแผลในปากหรือลิ้นเป็นฝ้าขาว ส่วนใหญ่การปฏิบัติอยู่ในระดับเหมาะสมน้อย ระดับการศึกษาของ ผู้ปกครองและรายได้ของครอบครัวมีความสัมพันธ์ทางบวกกับบทบาทของผู้ปกครองในการดูแลเด็กที่ติดเชื้อเอชไอวีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนปัจจัยพื้นฐานของผู้ปกครองอื่นๆ มีความสัมพันธ์กับบทบาทของผู้ปกครองในการดูแลเด็ก ที่ติดเชื้อเอชไอวีในระดับต่ำ ปัจจัยพื้นฐานของเด็ก ได้แก่ อายุของเด็ก อายุของเด็กที่เริ่มตรวจพบว่าติดเชื้อเอชไอวี อายุของเด็กที่เริ่มมีการเจ็บป่วยบ่อยๆ ความถี่ของการเจ็บป่วย จำนวนครั้งของการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล อาการของการติดเชื้อเอชไอวีและพัฒนาการของเด็กที่มีความสัมพันธ์กับบทบาทของผู้ปกครองในการดูแลเด็กที่ ติดเชื้อเอชไอวีในระดับต่ำ