ปัจจัยระดับโมเลกุล เช่นการเข้าจับกันภายในหรือระหว่างโมเลกุลและรูปร่างของโมเลกุล มี ผลอย่างมากต่อสมบัติของคอนจูเกตพอลิเมอร์ ในการศึกษานี้้ได้ทาการเหนี่ยวนาให้ regioregular poly(3-octylthiophene) (rr-P3OT) เกิดการเปลี่ยนแปลงรูปร่างด้วยการใช้ตัวทำละลายที่ไม่ดี คือ ไซโคลเฮกเซนและเฮกเซน เมื่อสายโซ่แบบยืดออกของ rr-P3OT ในคลอโรเบนซีนเปลี่ยนไปเป็น แบบม้วนตัวในไซโคลเฮกเซน พบว่ามผลทำให้เกิดการลดลงของความยาวของการเกิดคอนจูเกชั่น เทียบเท่ากับการสั้นลงของหน่วยไธโอฟีนประมาณ 6 ถึง 9 หน่วย ส่วนในเฮกเซนนั้นสายโซ่พอลิ เมอร์เกิดการเข้าซ้อนทับกันภายในโมเลกลุ (intrachain aggregates) ส่งผลทําให้ความยาวของการ เกิดคอนจูเกชั่นมีค่าสูงขึ้น นอกจากน้ยีังได้ทําการศึกษาสมบัติทางแสงของ rr-P3OT aggregates ในระบบอื่นๆด้วย ผลจากศึกษาแสดงให้เห็นว่า aggregates ที่คายแสงไม่ได้จะเกิดขึ้นเมื่อสายโซ่ พอลิเมอร์เข้ามาจับกันในช่วงแรกการลดลงของความสามารถในการละลายทําใหพอลิเมอร์จับกันได้แน่นมากขึ้น ซึ่งส่งผลทําใหเกิด aggregates ที่คายแสงได้สเปกตราการคายแสงของ aggregates ชนิดนี้จะเกิดขึ้นที่ชวงพลังงานต่ํากว่าของโมเลกุลเดี่ยว สมบัติการดูดกลืนแสงของ aggregates ทั้ง สองชนิดนี้มีลักษณะแตกต่างกันเล็กน้อย นอกจากนี้ยังพบอีกว่าปริมาณและสมบัติของ aggregates ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของการเตรียมเช่นชนิดของตัวทําละลาย เป็นต้นในส่วนสุดท้ายของการศึกษาได้ทําการเตรียมอนุภาคภาคนาโนของคอนจูเกตพอลิเมอร์ในน้ำด้วยวิธี reprecipitation ซึ่งการเตีรยมใน วิธีนี้เกยวข้องกับการฉีดสารละลายพอลิเมอร์ในตัวทําละลายอินทรีย์เข้าไปในตัวกลางน้ําที่มีปริมาณ มากเกินพอ การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าความสามารถในการละลายน้ําของตัวทําละลายเริ่มต้นเป็น ปัจจัยหลักที่มีผลิตกลไกการเกิดอนุภาคนาโนของคอนจูเกตพอลิเมอร์ จากการใช้ไดคลอโรมีเทนและเตตระไฮโดรฟิวเรนเป็นตัวทําละลายเริ่มต้นนั้น พบว่ามีผลทําให้ได้อนุภาคนาโนของคอนจูเกต พอลิเมอร์ที่มีขนาดและสมบัติที่แตกต่างกันอย่างมาก