การศึกษานี้เป็นการพัฒนาแคปซูลลอยตัวฟองฟูโดยใช้ theophyline เป็นยาต้นแบบแคปซูลลอยตัวประกอบด้วยแคปซูลแกนซึ่งมีตัวยาสำคัญและสารช่วยอยู่ภายในเคลือบด้วยชั้นเคลือบฟองฟู (sodium bicarbonate) (กรณีไม่มีสารฟองฟูในแคปซูลแกน) และชั้นเคลือบกักเก็บแก๊สตามลำดับจากการศึกษาเบื้องต้นพบว่าสารช่วยในแคปซูลแกนที่เหมาะสมคือ HPMC ซึ่งเป็นพอลิเมอร์ที่พองตัวและเกิดเจลได้ดีตำรับที่ใช้ HPMC เป็นสารช่วยมีความสามารถในการลอยตัวและการปลดปล่อยตัวยาที่ดีกว่าเมื่อเทียบกับตำรับที่ใช้ spray dried lactose หรือ MCC เป็นสารช่วยทำการศึกษาผลของปัจจัยต่างๆที่มีผลต่อความสามารถในการลอยตัวและการปลดปล่อยตัวยาของแคปซูลลอยตัวเช่นส่วนประกอบหรือชนิดสารช่วยในแคปซูลแกนปริมาณสารฟองฟูชนิดและอัตราส่วนพอลิเมอร์ในชั้นเคลือบกักเก็บแก๊สระดับของชั้นเคลือบกักเก็บแก๊สวิธีเติมสารฟองฟูสำหรับความสามารถการลอยตัวพบว่าแคปซูลลอยตัวที่พัฒนาขึ้นทุกตำรับสามารถลอยได้ทันทีที่สัมผัสตัวกลางและมีบางตำรับที่สามารถคงความสามารถในการลอยตัว (floating time) ได้นานกว่า 8 ชั่วโมงแคปซูลลอยตัวที่ใช้ HPMC ชนิดที่มีน้ำหนักโมเลกุลสูงเป็นสารช่วยในแคปซูลแกนจะมีการปลดปล่อยตัวยาช้ากว่าแคปซูลลอยตัวที่ใช้ HPMC ชนิดที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำเป็นสารช่วยเนื่องจากมีความหนืดมากกว่าการพองตัวมากกว่าและมีการกร่อนน้อยกว่าการเพิ่มปริมาณสารฟองฟูและลดความหนาชั้นเคลือบกักเก็บแก๊สมีแนวโน้มทำให้การปลดปล่อยตัวยาเร็วขึ้น แต่ไม่มีนัยสำคัญแคปซูลลอยตัวที่ประกอบด้วยชั้นเคลือบกักเก็บแก๊สที่เป็น Eudragit RL30D มีการปลดปล่อยตัวยาเร็วกว่าแคปซูลลอยตัวที่ประกอบด้วยชั้นเคลือบกักเก็บแก๊สที่เป็น Eudragit RS30D และการลดอัตราส่วนของ Eudragit RL30D ในชั้นเคลือบกักเก็บแก๊สทำให้การปลดปล่อยตัวยาช้าลงแคปซูลลอยตัวที่เติมสารฟองฟูด้วยวิธีการเคลือบจะมีการปลดปล่อยตัวยาที่ช้ากว่าแคปซูลลอยตัวที่เติมสารฟองฟูโดยตรงในเม็ดแกนจากการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าความสามารถในการลอยตัวและการปลดปล่อยตัวยาของยาเม็ดลอยตัวสามารถปรับเปลี่ยนได้โดยการเปลี่ยนแปลงตัวแปรในตำรับและแคปซูลลอยตัวด้ารับที่ดีที่พัฒนาขึ้นนี้มีความสามารถในการลอยตัวดี (ลอยตัวทันที, floating time มากกว่า 8 ชั่วโมง) มีการปลดปล่อยตัวยาช้าๆจึงมีแนวโน้มที่จะนำไปใช้เป็นระบบนำส่งยาคงค้างในกระเพาะอาหารได้จริงต่อไป