บทนำ: เมทแอมเฟตามีน (METH เป็นสารเสพติดที่มีผลต่อระบบประสาทในการที่จะสร้างความตระหนักต่อพิษภัยของยาเสพติดและสร้างองค์ความรู้เพื่อใช้ในการศึกษาเพื่อพัฒนาด้านการบำบัดผู้ติดยาเสพติดในการศึกษานี้จึงมีจุดประสงค์เพื่อศึกษา NMDA receptor ซึ่งมีความสำคัญต่อระบบประสาทส่วนกลางซึ่งทำหน้าที่เกี่ยวข้องกับระบบการเรียนรู้และความจำนอกจากนั้น NMDA receptor ยังมีความเกี่ยวเนื่องกับความผิดปกติทางจิตผลที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้จะทำให้เกิดความเข้าใจกลไกที่เกิดจากผลกระทบของสารกระตุ้นประสาทเมทแอมเฟตามีนต่อระบบประสาทส่วนกลางผ่านทาง glutamate / NMDA receptor และสามารถเป็นตัววัดความโน้มเอียงของความผิดปกติทางจิตของผู้ที่เสพยามาบปรามนอกจากนั้นสามารถใช้เป็นข้อมูลในการศึกษาในระดับโมเลกุลต่อไป วัสดุและวิธีการ: นำ DNA จากหยดเลือตบน FTA card ที่ได้จากกลุ่มตัวอย่างที่เสพเมทแอมเฟตามีน (n = 50) มาเพิ่มปริมาณในตำแหน่ง silent nucleotide exchange G2108A ใน exon 7 ของยืน NMDAR1 โดยใช้วิธี polymerase chain reaction (PCR) จากนั้นนำมาตรวจสอบความหลากหลายของลำดับเบส (polymorphism) ด้วยวิธี restriction fragment length polymorphism (RFLP) โดยใช้ Bigl restriction cnzyme ในการตัดชิ้นส่วน DNA เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมไn = 50) แล้วนำมาแยกใน agarose gel electrophoresis จากนั้นวิเคราะห์แถบ DNA ที่ได้และนำมาเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่เสพยาและกลุ่มควบคุมโดย chi-square test ผลการศึกษา: การศึกษาด้วยวิธี RFLP พบ genotype frequency ของยืน NMDARI ความแตกต่างของการแสดงความหลากหลายของลำดับเบส (polymorphism) ของยืน NMDA receptor subunit 1 ในกลุ่มควบคุม 80% GIA 20% G / G และ 0% ANA กลุ่มเสพเมทแอมเฟตามีนพบ 37% GIA 24% GIG และ 2% ANA ซึ่งไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม (p = 0. 63) ในส่วนของ allele frequency พบ 61% G, 39% A และ 60% G, 40% A ในกลุ่มควบคุมและกลุ่มที่เสพเมทแอมเฟตามีนลำดับซึ่งไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p 0. 44) สรุปและวิจารณ์ผลการศึกษา (Conclusion & Discussion): การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาแรกที่ศึกษาถึงความผันแปรของลำดับเบสของยีนในผู้ติดสารเสพติดเมทแอมเฟตามีนซึ่งจากผลการศึกษาในครั้งนี้ไม่พบความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างการเปลี่ยนแปลงของลำดับเบสของยืน NMDA receptor subunit 1 ที่ตำแหน่ง G2108A ใน exon 7 กับการติดสารเสพติดเมทแอมเฟตามีนการไม่พบความสัมพันธ์ของการเปลี่ยนแปลงลำดับเบสในการศึกษาครั้งนี้อาจเนื่องมาจากจำนวนตัวอย่างที่ยังไม่เพียงพอต่อการเป็นตัวแทนประชากรของผู้เสพเมทแอมเฟตามีนการศึกษาในกลุ่มประชากรที่เพิ่มขึ้นจะสามารถชี้ชัดถึงความสัมพันธ์ของ NMDA receptor subunit 1 ตำแหน่ง G2108A กับการติดสารเสพติดเมทแอมเฟตามีน