วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2536

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาความสามารถในการแก้ปัญหาด้านบริหารงานของพยาบาลหัวหน้าเวรบ่ายและเวรดึก ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ และความสามารถร่วมกันพยากรณ์ความสามารถในการแก้ปัญหาด้านบริหารงาน ได้แก่ หน่วยงานที่โรงพยาบาลสังกัดแผนกที่ปฏิบัติงาน ประสบการณ์การทำงาน การอบรมด้านบริหารงาน และอำนาจวิชาชีพ ประชากรที่ศึกษา เป็นพยาบาลหัวหน้า เวรบ่ายและเวรดึก จำนวน 303 คน โรงพยาบาลของรัฐ กรุงเทพมหานคร เครื่องมือวัดอำนาจวิชาชีพ และแบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาด้านบริหารงาน เป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นแล้วให้ผู้ทรงคุณวุฒิตรวจความตรงตามเนื้อหาก่อนนำไปทดลองใช้ ค่าความเที่ยงของเครื่องมือคือ 95, 94 ตามลำดับ ผลการวิจัย 1. ความสามารถในการแก้ปัญหาด้านบริหารงานของพยาบาลหัวหน้าเวรบ่ายและเวรดึกอยู่ในระดับปานกลางทั้งโดยรวมและรายด้าน 2. ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความสามารถในการแก้ปัญหาด้านบริหารงานของพยาบาลหัวหน้าเวรบ่ายและเวรดึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ อำนาจวิชาชีพ และสังกัดกระทรวงมหาดไทย ส่วนตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางลบกับความสามารถในการแก้ปัญหาด้านบริหารงานของพยาบาล หัวหน้าเวรบ่ายและเวรดึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ สังกัด ทบวงมหาวิทยาลัยและแผนอายุรกรรม 3. ตัวแปรที่มีความสำคัญในการร่วมกันพยากรณ์ความสามารถในการแก้ปัญหาด้านบริหารงานของพยาบาลหัวหน้าเวรบ่ายและเวรดึก ตามลำดับ คือ สังกัดกระทรวงมหาไทย สังกัดทบวงมหาวิทยาลัยแผนกอายุรกรรมและอำนาจวิชาชีพ ซึ่งร่วมกันพยากรณ์ความสามารถในการแก้ปัญหาด้านบริหารงานของพยาบาลหัวหน้า เวรบ่ายและเวรดึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้ ร้อยละ 10.05 (R2 = .1005) ได้สมการพยากรณ์ดังนี้ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Yʹ=12.8826+.2082 HOSP4+.1386 POWER - .1467 WARD1+.1497 HOSP2 สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน Zʹ = 2.0839ZHOSP4 + .0225ZPOWER – 1.1771ZWARD1 + .3494ZHOSP2