วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์องค์ประกอบของการบ้าน 2) พัฒนาตัวบ่งชี้ของลักษณะการบ้านที่ดีและ 3) ศึกษาอิทธิพลของการบ้านที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ของนักเรียน โดยศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพจากการศึกษาพหุกรณีครูที่มีการปฏิบัติการให้การบ้านที่ดีจำนวน 4 คน และการสนทนากลุ่ม แล้วศึกษาเชิงปริมาณด้วยการสำรวจจากกลุ่มตัวอย่างครูและนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นจำนวน 217 คน และ 407 คน ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ โดยวิธีสกัดองค์ประกอบหลักและหมุนแกนองค์ประกอบแบบตั้งฉากด้วยวิธีแวริแมกซ์ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. องค์ประกอบการบ้านมี 11 องค์ประกอบ คือ 1) จุดประสงค์ 2) รูปแบบของกิจกรรม 3) ลักษณะของงาน 4) ทักษะที่ใช้ 5) กำหนดส่ง 6) ความสมัครใจ 7) ปริมาณ 8) การวางแผน 9) วิธีการให้ 10) การกำกับติดตาม และ 11) การใช้ประโยชน์ 2. ลักษณะร่วมของตัวบ่งชี้การบ้านที่ดีวิชาคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภาษาไทยและสังคมศึกษา คือ 1) ครูวิเคราะห์ปัญหาในการเรียนของนักเรียนเพื่อนำมากำหนดการบ้าน 2) ครูตรวจการบ้านโดยวินิจฉัยและแก้ไขข้อผิด และ3) ครูให้คะแนนการบ้านที่ส่งทุกครั้ง 3. ลักษณะเฉพาะของการบ้านที่ดีในแต่ละวิชา มีดังนี้ วิชาคณิตศาสตร์ควรให้การบ้านในปริมาณน้อยแต่สม่ำเสมอ วิชาวิทยาศาสตร์และวิชาภาษาไทยควรให้การเน้นการฝึกปฏิบัติ ส่วนวิชาสังคมศึกษาควรให้การบ้านโดยเน้นการค้นคว้านอกห้องเรียน 4. กระบวนการให้การบ้านประกอบด้วย “การให้การบ้าน” “การทำการบ้าน” “การตรวจการบ้าน” และ “การให้คะแนนการบ้าน” มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาคณิตศาสตร์ (34.4%) วิทยาศาสตร์ (26.2%) ภาษาไทย (20.5%) และสังคมศึกษา (9.7%)ครูที่มีการปฏิบัติที่ดีในการให้การบ้าน เชื่อว่าการบ้านสร้างโอกาสให้นักเรียนได้ทบทวนบทเรียน ฝึกฝนทักษะการเรียนและนำความรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน