การขาดแคลนแรงงานในระดับล่างของประเทศไทยเป็นปัจจัยดึงดูดที่สำคัญ ในการอพยพแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านที่มีปัญหาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ และ การเมือง เช่น พม่า ลาว และกัมพูชา เข้ามาทำงานเพื่อรองรับความต้องการแรงงาน ระดับล่างในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศไทย ปัจจุบันยังไม่มีข้อมูลประชากรกลุ่มนี้ ในระบบที่ระบุจำนวนแรงงานข้ามชาติที่แท้จริงในประเทศได้ เนื่องจากการจดทะเบียน และต่ออายุแรงงานที่มีลักษณะปีต่อปี โดยอาศัยมติคณะรัฐมนตรีในการกำหนดแนว ปฏิบัติ อีกทั้งการพิสูจน์สัญชาติและการนำเข้าแรงงานอย่างถูกต้องตามกฎหมายยังอยู่ ในระหว่างการพัฒนา ในขณะที่การอพยพแรงงานข้ามพรมแดนโดยไม่มีเอกสารก็มีอยู่ อย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังพบว่า ฐานข้อมูลที่มีอยู่ไม่ปรากฏข้อมูลที่อ้างอิงได้ และ เป็นปัจจุบันในส่วนของผู้ติดตาม เช่น ภรรยาและบุตร ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยด้วย การขาดข้อมูลที่แท้จริงนี้ทำให้เป็นอุปสรรคต่อการวางแผนพัฒนางานสาธารณสุข ทั้งในด้านการป้องกันและควบคุมโรคต่างๆ เช่น โรคติดต่อที่ป้องกันได้ด้วยวัคซีนที่มี ความครอบคลุมในกลุ่มเด็กไทยค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับประเทศในภูมิภาคนี้ แต่กลับ พบปัญหาการเข้าไม่ถึงบริการของเด็กข้ามชาติ นอกจากนี้ ความไม่แน่นอนของนโยบาย ในการอนุญาตให้ผู้ติดตามแรงงานอาศัยอยู่ในประเทศไทยได้ตามกฎหมาย ทำให้กลุ่ม ผู้หญิงและเด็กข้ามชาติไม่สามารถมีประกันสุขภาพได้ ส่งผลต่อการเข้าถึงบริการสุขภาพ พื้นฐาน โดยเฉพาะบริการด้านอนามัยแม่และเด็ก

สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข