วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงระบบการบำรุงรักษาจักรเย็บผ้าในโรงงานผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูปซึ่งประกอบด้วยจักร 3 ประเภท ได้แก่ จักรเย็บ จักรลา และ จักรโพ้ง โดยเกิดการขัดข้องในระหว่างการผลิตเฉลี่ย 790.22 ครั้งต่อเดือน และ มีปริมาณงานค้างเฉลี่ย 194.50 ชั่วโมงต่อเดือน เมื่อทำการวิเคราะห์หาสาเหตุจากองค์ประกอบทั้ง 4 ด้านของระบบการบำรุงรักษา ได้แก่ คน จักร แผนงาน และ วิธีการและการจัดการแล้วพบว่าเกิดจากการขาดการบำรุงรักษาที่เหมาะสม เนื่องจากโรงงานนี้มีพนักงานซ่อมบำรุงจักร 2 คน ในขณะที่มีจักร 3 กลุ่ม ได้แก่ จักรกลุ่มใช้งาน 68 คัน จักรกลุ่มสำรอง 78 คัน และ จักรกลุ่มชำรุด 32 คัน งานวิจัยนี้จึงได้ปรับปรุงระบบการบำรุงรักษา ดังนี้ 1) วางแผนงานบำรุงรักษาจักรให้สอดคล้องกับความต้องการใช้จักรสำหรับการผลิต 2) ใช้หลักการบำรุงรักษาด้วยตนเองสำหรับพนักงานเย็บโดยคัดเลือกงานบำรุงรักษาที่เหมาะสมหลังจากนั้นจัดทำมาตรฐานและแผนงานสำหรับดำเนินงาน 3) ใช้หลักการบำรุงรักษาแบบเสียแล้วซ่อมโดยการรวบรวมอาการขัดข้อง สาเหตุและการแก้ไขปัญหา 8 อาการที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ในอดีตซึ่งคิดเป็น 80.1% มาจัดทำแผนงานสำหรับพนักงานซ่อมบำรุง 4) จัดลำดับความสำคัญของงานบำรุงรักษาในสถานการณ์ต่าง ๆ เพื่อเป็นแนวทางในการทำงานของพนักงานซ่อมบำรุงให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และ 5) ทบทวน ปรับปรุง และ จัดทำมาตรฐานและการควบคุมระบบการบำรุงรักษา จากการปรับปรุงระบบการบำรุงรักษาสามารถลดการขัดข้องของจักรในระหว่างการผลิตลงเฉลี่ย 273.33 ครั้งต่อเดือน ปริมาณงานค้างเฉลี่ยลดลงเหลือ 31.32 ชั่วโมงต่อเดือน และ ค่าประสิทธิผลโดยรวมของจักรเพิ่มขึ้นจาก 47.07% เป็น 67.34%