วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2533

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแตกต่างทางด้านสัมฤทธิผลทางการศึกษาของมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่มีพื้นฐานกับไม่มีพื้นฐานทางบรรณารักษศาสตร์ ที่เข้าศึกษาในปีการศึกษา 2517-2528 พร้อมทั้งศึกษาปัญหา และอุปสรรคในการศึกษาในภาควิชาบรรณรักษศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่เกิดจากความแตกต่างในเรื่องความรู้พื้นฐานทางบรรณรักษศาสตร์ของมหาบัณฑิตที่มีพื้นฐานกับไม่มีพื้นฐานทางบรรณรักษาศาสตร์ โดยกำหนดแนวเหตุผลว่าความแตกต่างในเรื่องความรู้พื้นฐานทางบรรณรักษศาสตร์มีผลต่อสัมฤทธิผลทางการศึกษา ในภาควิชาบรรณรักษศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า ความแตกต่างในเรื่องความรู้พื้นฐานทางบรรณรักษศาสตร์มีผลต่อระยะเวลาที่ใช้ในการศึกษารายวิชาอย่างมีนับสำคัญทางสถิติ 0.05 แต่ไม่มีผลต่อระดับคะแนนเฉลี่ยสะสม ระดับคะแนนเฉลี่ยแต่ละกลุ่มรายวิชา 8 กลุ่ม ระดับคะแนนสอบวิทยานิพนธ์ ระยะเวลาที่ใช้ในการทำวิทยานิพนธ์และระยะเวลาที่ใช้ในการศึกษาในภาควิชาฯ ทั้งหมดจนสำเร็จการศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 ผลการวิจัยนี้ไม่เป็นไปตามแนวเหตุผลที่กำหนดไว้ทั้งหมด นอกจากนี้ยังพบว่าความแตกต่างในเรื่องความรู้พื้นฐานทางบรรณรักษศาสตร์ไม่มีผลต่อระดับความเป็นปัญหาและอุปสรรคในการศึกษาในภาควิชาบรรณรักษศาสตร์ เนื่องจากมหาบัณฑิตที่มีพื้นฐานกับไม่มีพื้นฐานทางบรรณรักษศาสตร์ ประสบปัญหาและอุปสรรคในการศึกษาอยู่ในระดับเดียวกัน