วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติต่อวิชากฎหมายและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติต่อวิชากฎหมายและผลสัมฤทธิ์ในการเรียนวิชากฎหมายของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเขตการศึกษา 7 ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเขตการศึกษา 7 จำนวน 480 คน ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบวัดทัศนคติต่อวิชากฎหมายและแบบสอบ ผลสัมฤทธิ์ในการเรียนวิชากฎหมาย ซึ้งผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง มีค่าความเที่ยง 0.855 และ 0.752 ตามลำดับ นำข้อมูลที่เก็บรวบรวมได้มาวิเคราะห์โดยคำนวณค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าสัมประสิทธ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ข้อค้นพบที่สำคัญสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เขตการศึกษา 7 มีทัศนคติทางบวกต่อวิชากฎหมาย 2 . ทัศนคติต่อวิชากฎหมายและผลสัมฤทธิ์ในการ เรียนวิชากฎหมายของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา ตอนปลาย เขตการศึกษา 7 มีความสัมพันธ์กันทางบวกอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 โดยมีค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ เท่ากับ 0.30