วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2532

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาถึงแนวทางการเพิ่มทางแยกสัญญาณไฟเข้าไปบนช่วงถนนเดิม เพื่อลดผลกระทบของการเลี้ยวประเภทต่างๆ ที่ทางแยกหลักซึ่งมีสภาพเป็น Bottleneck Intersections โดยทางแยกที่ทำการศึกษาได้แก่ ทางแยกอุรุพงษ์ และทางแยกเพลินจิต/วิทยุ สำหรับส่วนที่สองเป็นการศึกษาถึงผลกระทบของระบบการเดินรถที่มีต่อสภาพการจราจรพร้อมทั้งจัดทำข้อเสนอในการจัดระบบการเดินรถแบบใหม่ในกทม.ด้วย ผลการศึกษาปรากฏว่า กรณีมีทางแยกสัญญาณไฟใหม่ที่ต้องมีการเพิ่มถนนย่อย (ซอย) เข้าไปในโครงข่าย ซึ่งในการศึกษาครั้งนี้แบ่งกรณีศึกษาออกเป็น 2 กรณี คือกรณีซอยพญานาค และซอยร่วมฤดี พบว่าจะช่วยลดปริมาณรถเลี้ยวที่ทางแยกหลักให้น้อยลง และเมื่อพิจารณาทั้งระบบพบว่า ความเร็วของการเดินทางเฉลี่ยภายในระบบมีค่าเพิ่มขึ้นเล็กน้อยแม้ว่าจะมีจำนวนรถเข้ามาในระบบมากขึ้น ส่วนค่าความล่าช้าเฉลี่ยที่เกิดขึ้นภายในระบบลดลงจาก 2689.3 คัน-ชม./ชม. เป็น 2519.1 และ 2584.4 คัน-ชม./ชม. ตามลำดับกรณีศึกษาดังกล่าวข้างต้น สำหรับการศึกษาเกี่ยวกับระบบการเดินรถในกทม. พบว่าการจัดระบบการเดินรถแบบใหม่ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเดินรถสองทางจะช่วยให้สภาพการจราจรดีขึ้นกว่าเดิมกล่าวคือระบบการเดินรถแบบใหม่จะมีความเร็วของการเดินทางเฉลี่ยภายในระบบประมาณ9.4 กม./ชม. ดีขึ้นกว่าระบบเดิมในปัจจุบัน ซึ่งมีความเร็วประมาณ 8.7 กม./ชม. โดยที่ระบบการเดินรถแบบใหม่มีจำนวนรถเข้ามาในระบบเพิ่มขึ้นกว่าเดิมแต่มีสภาพการจราจรติดขัดลดลง