วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2532

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อวิเคราะห์หาตัวแปรที่จำแนกระหว่างนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำกว่าระดับความสามารถ และกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์สูงกว่าระดับความสามารถ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 เขตการศึกษา 5 จำนวน 426 คน แบ่งเป็นกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำกว่า และสูงกว่าระดับความสามารถ จำนวน 212 คน และ 214 คน ตามลำดับ ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีวิเคราะห์จำแนก แบบมีขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า ตัวแปรสำคัญที่จำแนกความแตกต่างของกลุ่มนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำกว่า และสูงกว่าระดับความสามารถได้อย่างมีนัยสำคัญ (∝< .01) และถูกคัดเลือกเข้าในสมการจำแนกมีทั้งหมด 15 ตัวแปร คือ ความรับผิดชอบ อัตมโนทัศน์ด้านพฤติกรรมที่แสดงออก อัตมโนทัศน์ด้านส่วนตัว สถานภาพทางสังคมมิติ นิสัยทางการเรียนด้วยวิธีการทำงาน แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ความสนใจงานกลางแจ้ง ความสนใจงานคำนวณ ความสนใจงานวิทยาศาสตร์ ความสนใจงานศิลปะ ความสนใจงานบริการสังคม ปัญหาส่วนตัวด้านความสัมพันธ์กับเพื่อน สภาพแวดล้อมทางบ้านด้านความสัมพันธ์ในครอบครัว ด้านฐานะเศรษฐกิจ และด้านที่อยู่อาศัย สำหรับตัวแปรที่ปรากฏน้ำหนักในสมการจำแนกมีค่าประมาณครึ่งหนึ่งของค่าน้ำหนักที่สูงที่สุดมี 10 ตัว เรียงลำดับน้ำหนักได้แก่ อัตมโนทัศน์ด้านส่วนตัว แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ นิสัยทางการเรียนด้านวิธีการทำงาน สภาพแวดล้อมทางบ้านด้านที่อยู่อาศัย ด้านความสัมพันธ์ในครอบครัว สถานภาพทางสังคมมิติความรับผิดชอบ ความสนใจงานคำนวณ ความสนใจงานกลางแจ้ง และสภาพแวดล้อมทางบ้านด้านฐานะเศรษฐกิจ ซึ่งตัวแปรความสนใจงานกลางแจ้งเป็นลักษณะของกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำกว่าระดับความสามารถส่วนตัวแปรที่เหลืออีก 9 ตัว เป็นลักษณะเด่นของกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์สูงกว่าระดับความสามารถ