วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์แนวคิดของคริสต์ศาสนานิกายโปรแตสแตนต์ในการพัฒนามนุษย์ 2) เพื่อเสนอแนวทางการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนามนุษย์ตามแนวคริสต์ศาสนานิกายโปรเตสแตนต์ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เพื่อศึกษาวิเคราะห์แนวคิดของคริสต์ศาสนานิกายโปรแตสแตนต์ในการพัฒนามนุษย์ผ่านวิวัฒนาการในการจัดการศึกษาของมิชชันนารีโปรเตสแตนต์ในสังคมไทย ซึ่งแบ่งการศึกษาออกเป็น 3 ยุค ดังนี้ 1) ยุคบุกเบิกการศึกษาแบบตะวันตก พ.ศ. 2391–2476 (ค.ศ. 1838-1933) 2) ยุคส่งมอบการจัดการศึกษาให้อยู่ในความรับผิดชอบของนักการศึกษาคริสเตียนไทย พ.ศ. 2477-2499 (ค.ศ. 1934-1956) 3) ยุคการจัดการศึกษาโดยมูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย พ.ศ. 2500–2558 (ค.ศ.1957-2015) และนำเสนอแนวทางการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนามนุษย์ตามแนวคริสต์ศาสนานิกายโปรเตสแตนต์ ผลการวิจัย พบว่า แนวคิดในการพัฒนามนุษย์ตามแนวคริสต์ศาสนานิกายโปรเตสแตนต์ตั้งอยู่บนอุดมคติทางความเชื่อและคำสอนของคริสต์ศาสนา โดยใช้การศึกษาเป็นเครื่องมือในการขจัดความไม่รู้ของคนไทย อีกทั้งเป็นช่องทางในการเผยแผ่คริสต์ศาสนา อันเป็นการหลุดพ้นจากความบาปและสิ่งชั่วร้ายทั้งมวล มิชชันนารีเชื่อว่าหากทุกคนได้รับการศึกษาตามแนวคำสอนของศาสนาคริสต์ ย่อมนำไปสู่ความรู้ความเข้าใจคุณค่าของความเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ในทุกมิติ ดังนั้น แนวทางในการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนามนุษย์ของมิชชันนารีนิกายโปรเตสแตนต์จึงมี 7 เรื่อง ได้แก่ 1) การจัดการศึกษาเพื่อการประกาศพระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ 2) การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาคุณธรรมตามหลักคำสอนในพระคริสต์ธรรมคัมภีร์ 3) การจัดการศึกษาบนหลักความเสมอภาคของมนุษย์ 4) การจัดการศึกษาในสิ่งแวดล้อมแบบคริสต์ศาสนา 5) การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาชีวิตให้สมบูรณ์ทุกมิติ 6) การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาผู้นำในคริสตจักรและสังคม และ 7) การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นมนุษย์ให้สมบูรณ์ตามแบบของพระเยซูคริสต์