วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

เอกสารในการส่งมอบงานสำหรับโครงการขนาดเล็กในการให้บริการออกแบบสถาปัตยกรรมเป็นทักษะการให้บริการของสถาปนิก ในปัจจุบันขอบเขตในการทำงานของสถาปนิกมีเพิ่มมากขึ้นตามความต้องการของเจ้าของโครงการ ส่งผลให้เกิดข้อโต้แย้งระหว่างเจ้าของงานและสถาปนิก โดยที่ทางเจ้าของงานไม่ทราบถึงสิ่งของหรือผลงานที่จะได้รับจากการว่าจ้างและสำหรับสถาปนิกก็ไม่สามารถแจกแจงรายละเอียดของผลงานที่จะทำได้ชัดเจน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์หาแนวทางในการพัฒนาระบบเอกสารในการส่งมอบงานของการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมของสถาปนิก โดยอาศัยการศึกษาเก็บข้อมูลทุติยภูมิ จากแหล่งข้อมูลที่เป็นเอกสาร หนังสือ บทความ ข้อกำหนดและกฎหมายที่เกี่ยวข้องและทำการศึกษาเก็บข้อมูลปฐมภูมิ จากการสอบถามและการสัมภาษณ์สถาปนิกที่มีประสบการณ์ปฏิบัติวิชาชีพสาขาด้านสถาปัตยกรรมหลัก โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ 1) สถาปนิกที่มีประสบการณ์ปฏิบัติวิชาชีพ 5-10 ปี 2) สถาปนิกที่มีประสบการณ์ปฏิบัติวิชาชีพ 11-19 ปี 3) สถาปนิกที่มีประสบการณ์ปฏิบัติวิชาชีพ 20 ปีขึ้นไป และนำข้อมูลที่เก็บรวบรวมมาวิเคราะห์ผลของการพัฒนาเอกสารในการออกแบบ จากการศึกษาสรุปได้ว่า เอกสารในการส่งมอบงานสำหรับโครงการขนาดเล็กในการให้บริการออกแบบสถาปัตยกรรมของสถาปนิกในปัจจุบัน ทำให้ทราบถึงขอบเขตการให้บริการวิชาชีพในรูปแบบของงานออกแบบที่ชัดเจนขึ้น ว่าต้องทำอะไรและส่งเอกสารอะไรบ้างในช่วงงานออกแบบ นอกจากนี้แล้วจำเป็นต้องทราบถึงว่างานที่ทำอยู่ในระดับไหนด้วย จากการศึกษาเกิดข้อค้นพบว่า ประเด็นที่ก่อให้เกิดความซับซ้อนของการให้บริการออกแบบนั้นมาจากตัวแปรที่ต้องมีการกำหนดหรือระบุ ได้แก่ 1) ระดับของคุณภาพงาน 2) ระดับของปริมาณงาน 3) ระดับของเครื่องมือที่ใช้ในการทำงาน ทั้ง 3 ตัวแปรนี้เป็นปัจจัยที่มีความเกี่ยวข้องกับ “ต้นทุน” โดยตรงและเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดคำมั่นสัญญาขึ้นมาระหว่างสถาปนิกกับเจ้าของโครงการ ส่งผลให้ช่วยลดประเด็นปัญหาในเรื่องเกิดความชัดเจนและความโปร่งใสเป็นธรรมของทั้ง 2 ฝ่าย ข้อเสนอแนะของการศึกษา ผู้ศึกษามีความคิดเห็นว่าสมควรส่งเสริมการจัดทำชุดระบบเอกสารที่ประยุกต์ใช้กับขอบเขตของการให้บริการทางวิชาชีพที่ละเอียดชัดเจนขึ้น โดยอาจจะมีการกำหนดเป็นคู่มือหรือเป็นเกณฑ์มาตรฐานครอบคลุมทุกขั้นตอนและทุกลักษณะโครงการทั้งระบบเอกสารในการออกแบบและระบบเอกสารในการดำเนินโครงการ