วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาผลการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน ที่มีต่อการสร้างวินัยในตนเองของเยาวชน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการมีวินัยในตนเองของเยาวชน และเพื่อเปรียบเทียบผลของการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการสร้างวินัยในตนเองของเยาวชน ผู้วิจัยได้ออกแบบกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนตามทฤษฎีแอนดราโกจี โดยใช้การเรียนรู้โดยชี้นำตนเองและการทำสัญญาแห่งการเรียนรู้เพื่อสร้างวินัยในตนเองของเยาวชน งานวิจัยครั้งนี้เป็นงานวิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ทั้งหมดมีจำนวน 90 คน โดยแบ่งเป็นการศึกษาระดับการมีวินัยในตนเองจำนวน 60 คน และจำนวนกลุ่มทดลอง 15 คน และจำนวนกลุ่มควบคุม 15 คน ตามลำดับ มีเครื่องมือในการวิจัย คือ แบบวัดระดับความมีวินัยในตนเองของเยาวชน และแผนการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่าง คือ เยาวชนเพศชาย จำนวน 60 คน เพศหญิง จำนวน 30 คน ส่วนใหญ่เรียนอยู่ระดับ ชั้นป. 4 – ม.6 ผลการวัดระดับความมีวินัยในตนเองของเยาวชน จำนวน 60 คน พบว่า เยาวชนมีระดับความมีวินัยในตนเองด้านตรงต่อเวลาระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 2.90, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 0.10) ด้านการวางแผนการทำงานระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 2.94, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน =0.13) ด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 2.87, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน =0.09) ด้านการรู้จักประเมินตนระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 2.75, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 0.11) ด้านความเสมอต้นเสมอปลายระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 2.72, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 0.11) และด้านความซื่อสัตย์สุจริต อยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 3.31, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = 0.06) ดังนั้น ผู้วิจัยจึงจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการสร้างวินัยในตนเอง โดยแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 15 คน รวมทั้งสิ้น 30 คน โดยกลุ่มแรกคือกลุ่มทดลอง มีเยาวชนที่เข้าร่วมกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการสร้างวินัยในตนเองจำนวน 15 คน การจัดทดลองเป็นเวลา 12 วัน รวมทั้งสิ้น 72 ชั่วโมง และกลุ่มที่ 2 คือ กลุ่มควบคุม เยาวชนที่เข้าร่วมในการจัดกิจกรรม 15 คน สำหรับกลุ่มนี้ ไม่ได้เข้าร่วมในการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการสร้างวินัยในตนเอง และกลุ่มควบคุม ใช้เวลาเท่ากับกลุ่มทดลอง โดยมีการวัดระดับความมีวินัยก่อนและหลัง โดยก่อนการจัดกิจกรรมกลุ่มควบคุมมีระดับความมีวินัยในตนเองระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 3.04, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน =0.14) และหลังการจัดกิจกรรมมีระดับความมีวินัยในตนเองระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 3.05, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน=0.03) ก่อนการจัดกิจกรรมกลุ่มทดลองมีระดับความมีวินัยในตนเองระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 2.67, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน =0.05) และหลังการทดลองมีระดับความมีวินัยในตนเองในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต= 4.45, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน=0.26) จากการจัดกิจกรรมนำผลที่ได้มาเปรียบเทียบภายหลังจากการทดลองพบว่า เยาวชนกลุ่มทดลองที่ได้ฝึกกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนที่มีต่อการสร้างวินัยในตนเองมีระดับการมีวินัยในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต=4.54, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน =0.26) จากผลดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า เยาวชนที่ได้รับการฝึกกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียนมีระดับการมีวินัยในตนเองสูงขึ้น การเปรียบเทียบผลของการมีวินัยในตนเองของเยาวชนกลุ่มทดลองที่ได้รับการจัดกิจกรรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน กับเยาวชนกลุ่มควบคุมที่ได้รับการฝึกปกติ พบด้านที่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อยู่ 4 ด้านคือ ด้านความซื่อสัตย์สุจริต (t = 20.75, Sig. = .001) ด้านตรงต่อเวลา (t = 18.45, Sig. = .004) ด้านการรู้จักประเมินตน (t = 9.40, Sig. = .004) และด้านการวางแผนในการทำงาน (t = 10.41, Sig. = .019) สำหรับด้านที่ไม่พบความแตกต่างคือ ด้านความเสมอต้นเสมอปลาย และด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบ