วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่สามารถทำนายพฤติกรรมการคัดกรองมะเร็งเต้านมของสตรีวัยหมดระดู โดยใช้กรอบแนวคิดความเชื่อด้านสุขภาพของ Rosenstock, Strecher and Becker (1988) กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีวัยหมดระดูอายุระหว่าง 45-59 ปี จำนวน 145 คน ตอบแบบสอบถามจำนวน 7 ชุด ตัวแปรต้นที่นำมาศึกษา คือ การรับรู้ความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งเต้านม การรับรู้ความรุนแรงของการเป็นมะเร็งเต้านม การรับรู้ต่อประโยชน์ของการตรวจเต้านม การรับรู้อุปสรรคในการตรวจเต้านม การรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการตรวจเต้านม และตัวแปรตามคือพฤติกรรมการคัดกรองมะเร็งเต้านม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณา และสถิติถดถอยโลจิสติค ผลการศึกษาพบว่า 1. พฤติกรรมการคัดกรองมะเร็งเต้านมเพียงพอมีร้อยละ 53.79 2. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการคัดกรองมะเร็งเต้านมมีดังนี้ 1) ปัจจัยที่ลดโอกาสการทำนายพฤติกรรมการคัดกรองมะเร็งเต้านมว่าเพียงพอ คือ การรับรู้ประโยชน์ของการคัดกรองมะเร็งเต้านม (OR=0.92, p>0.05) และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการตรวจเต้านม (OR=0.98, p>0.05) 2) ปัจจัยที่เพิ่มโอกาสทำนายพฤติกรรมการคัดกรองมะเร็งเต้านมว่าเพียงพอ คือ การรับรู้ความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งเต้านม (OR = 1.01, p>0.05) 3) ปัจจัยที่ไม่สามารถทำนายพฤติกรรมการคัดกรองมะเร็งเต้านม คือ การรับรู้ความรุนแรงของการเป็นมะเร็งเต้านม (p<0.05). 4) ปัจจัยที่ทำนายพฤติกรรมการคัดกรองมะเร็งเต้านมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ การรับรู้อุปสรรคของการคัดกรองมะเร็งเต้านม (OR=0.93, p<0.05).