วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

หนึ่งในสาเหตุหลักของความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมในสถานการณ์การขัดกันทางอาวุธคือการมีช่องโหว่หลักความได้สัดส่วนในกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างซึ่งเป็นหลักการสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในสถานการณ์การขัดกันทางอาวุธมากที่สุด จริงอยู่ที่หลักความได้สัดส่วนได้เข้ามาจำกัดและควบคุมการโจมตีที่จะส่งผลต่อสิ่งแวดล้อมซึ่งถือเป็นพลเรือนในสถานการณ์การขัดกันทางอาวุธ แต่ภายใต้การดังกล่าวอยู่ภายใต้วัตถุประสงค์หลักของหลักความได้สัดส่วนคือการจำกัดสิทธิของรัฐในการโจมตีเป้าหมายทางการทหาร อาจกล่าวในอีกนัยหนึ่งคือเรื่องการทหารเป็นลำดับหลัก เรื่องการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมเป็นลำดับรอง ด้วยเหตุนี้จึงจำเป็นต้องหาหลักการที่ให้ความสำคัญกับการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมเป็นหลัก แต่ในขณะเดียวกันก็สามารถนำหลักการดังกล่าวมาใช้ร่วมกับหลักความได้สัดส่วนในกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศได้ ซึ่งก็คือหลักการป้องกันล่วงหน้าในกฎหมายสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาถึงความเป็นไปได้ที่จะนำหลักการป้องกันล่วงหน้าในกฎหมายสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศมาร่วมปรับใช้กับหลักความได้สัดส่วนในกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศมาคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในสถานการณ์การขัดกันทางอาวุธ ซึ่งจากการศึกษาทำให้ทราบว่า สามารถที่จะนำหลักทั้งสองมาร่วมปรับใช้เพื่อคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในสถานการณ์การขัดกันทางอาวุธได้ เนื่องจากทั้งสองหลักมีจุดเกาะเกี่ยวกันคือทั้งสองหลักมีวัตถุประสงค์ในการรักษาผลประโยชน์ของรัฐ โดยสะท้อนเรื่องความมั่นคงของรัฐ ระดับความรุนแรงและอันตรายของผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในระดับที่ใกล้เคียงกัน นอกจากนี้ หลักการป้องกันล่วงหน้ายังพัฒนาให้ทันกระแสโลกโดยมีการนำปัจจัยที่เกี่ยวข้องในเรื่องการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมมาร่วมพิจารณา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการพัฒนาที่ยั่งยืน การมีบรรทัดฐานปฏิบัติเดียวกัน และการมีกลไกเรื่องต้นทุนและการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม