วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเติบโตทางเศรษฐกิจ การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ การลงทุนในประเทศ ทั้งทิศทางความสัมพันธ์เชิงเหตุและผล และรูปแบบของความสัมพันธ์ระยะยาว ตลอดจนผลกระทบระหว่างตัวแปรดังกล่าวทั้งในระยะสั้นและระยะยาว โดยใช้สมการระยะยาวทั้ง 3 สมการคือสมการผลผลิตมวลรวมระยะยาว สมการการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศในระยะยาว และสมการการลงทุนในประเทศในระยะยาวซึ่งได้วิเคราะห์ข้อมูลอนุกรมเวลาประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2541 – 2544 ไตรมาสสองด้วยเครื่องมือทางเศรษฐมิติอนุกรมเวลาคือ Vector Error Correction Model (VECM) ที่ใช้ทดสอบความสัมพันธ์ระยะยาวและพลวัตการปรับตัวในระยะสั้นจากนั้นนำไปวิเคราะห์ผลกระทบต่อตัวแปรต่างๆในระบบด้วย Impulse Response Function ผลการศึกษาพบว่าการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศการลงทุนในประเทศและทุนมนุษย์ส่งผลทางบวกต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจในระยะยาว, การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศและการลงทุนในประเทศมีผลกระทบทางบวกซึ่งกันและกันในระยะยาว ดังนั้นรัฐบาลควรจูงใจให้เกิดการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศโดยเฉพาะในอุตสาหกรรมที่เชื่อมโยงกับการลงทุนในประเทศในระยะยาว ส่วนบทบาททุนมนุษย์นั้นเป็นปัจจัยการผลิตที่สำคัญต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจในระยะยาวรัฐบาลควรส่งเสริมการศึกษาผ่านการเพิ่มงบประมาณด้านการศึกษาและพัฒนาทุนมนุษย์ในทิศทางที่จะสามารถนำความรู้ใหม่ไปใช้พัฒนาการลงทุนในประเทศได้ ซึ่งไม่ได้มาจากการเก็บเงินภาษีเพิ่มขึ้นเนื่องจากจะทำให้เกิดปัญหากับทั้งกระบวนการสะสมทุนมนุษย์และทุนกายภาพซึ่งจะส่งผลให้เศรษฐกิจเติบโตได้น้อยลง