วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยครั้งนี้เป็นการใช้ระเบียบการวิจัยเชิงบรรยาย (Descriptive Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของรูปแบบโครงสร้างองค์การสถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน และนำเสนอรูปแบบโครงสร้างองค์การสถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือนเพื่อเสริมสร้างคุณภาพกำลังคนภาครัฐ เป็นการศึกษารายกรณีองค์การสถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน สำนักงาน ก.พ. ผู้ให้ข้อมูล ประกอบด้วย ข้าราชการสังกัดสถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน จำนวน 35 คน คิดเป็นร้อยละ 71.43 ผู้รับบริการ จำนวน 80 คน จาก 46 หน่วยงาน และการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 15 คน เกี่ยวกับวิสัยทัศน์เชิงนโยบาย/ยุทธศาสตร์การบริหารและการพัฒนากำลังคนภาครัฐและบทบาทภารกิจที่มีต่อรูปแบบโครงสร้างองค์การสถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน รวมทั้งประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของร่างรูปแบบฯ และดำเนินการจัดสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อพิจารณาร่างรูปแบบฯ ในภาพรวม เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม ประเด็นการสัมภาษณ์ และแบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบฯ สถิติที่ใช้คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนี Priority Need Index (PNImodified ) และการวิเคราะห์เนื้อหา (content analysis) ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบโครงสร้างองค์การสถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือนเพื่อเสริมสร้างคุณภาพกำลังคนภาครัฐ คือ รูปแบบโครงสร้างองค์การ : PAM Organizational Structure Model (Professional Adhocracy and Matrix Organizational Structure Model) เป็นรูปแบบโครงสร้างองค์การแบบผสมผสานระหว่างรูปแบบโครงสร้างองค์การแบบวิชาชีพ องค์การแบบคณะกรรมการ/ทีมงานเฉพาะกิจ และองค์การแบบเมตริกซ์ มีองค์ประกอบหลักของโครงสร้างองค์การ ได้แก่ 1) กลไกการดำเนินงานหลักเป็นการควบคุมดูแลการทำงานโดยการกำหนดมาตรฐานในการทำงานและการกำหนดมาตรฐานทักษะในการปฏิบัติงาน 2) ส่วนประกอบหลักที่สำคัญขององค์การ คือ ส่วนแกนปฏิบัติงาน ส่วนบริหารสูงสุด และที่ปรึกษาด้านเทคนิค 3) ตัวแปรในการออกแบบโครงสร้างองค์การ ประกอบด้วย ความเชี่ยวชาญในงานมีมากทั้งในแนวตั้งและแนวนอน การอบรมและปลูกฝังอุดมการณ์ค่านิยมของบุคลากรในการทำงานมาก ลักษณะรูปแบบความเป็นทางการเป็นแบบสิ่งมีชีวิต การควบคุมดูแล กฎระเบียบน้อย การจัดกลุ่มงานตามความรู้และทักษะเฉพาะ ตามหน้าที่กระบวนการทำงาน และตามผลผลิต ขนาดของกลุ่มงานเป็นแบบแบน (flat) ระบบการวางแผนและการควบคุมมาก กลไกการสื่อสารประสานระหว่างกลุ่มงานที่พึ่งพาต่อกันสูงและมีความซับซ้อนต้องอาศัยความร่วมมือร่วมแรงกันมาก กระจายอำนาจทั้งแนวนอนและแนวตั้ง การตัดสินใจระดับยุทธศาสตร์/เชิงนโยบายตามแผนที่กำหนดไว้ 4) ปัจจัยสถานการณ์ขององค์การ ประกอบด้วย ขนาดองค์การไม่แน่นอน เทคโนโลยีในการทำงานซับซ้อน สภาพแวดล้อมขององค์การแบบคงที่และซับซ้อนเชิงวิชาการ