วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประมาณค่าอัตราการเปลี่ยนแปลงระหว่างระดับของภาวะทุพพลภาพและคำนวณอัตราเบี้ยประกันภัยแบบการดูแลระยะยาวของผู้สูงอายุไทย ข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยนี้คือ 1) ข้อมูลจำนวนประชากรผู้สูงอายุไทย จำแนกตาม 6 กิจวัตรประจำวันขั้นพื้นฐาน แยกเพศและอายุ จากการสำรวจสภาวะสุขภาพอนามัยของประชาชนไทย ครั้งที่ 3 และ 4 2) ข้อมูลจำนวนประชากร จำแนกตามเพศและอายุ ปี 2547 – 2552 จากกระทรวงมหาดไทย และ 3) ข้อมูลจำนวนการตายของประชากร จำแนกตามเพศและอายุ ปี พ.ศ. 2547 – 2552 จากกระทรวงสาธารณสุข งานวิจัยนี้ใช้ตัวแบบลูกโซ่มาร์คอฟในการประมาณค่าอัตราการเปลี่ยนแปลงระหว่างระดับของภาวะทุพพลภาพสำหรับผู้สูงอายุไทย จากนั้นสร้างตารางชีพแบบลดลง 2 สาเหตุ เพื่อใช้ในการคำนวณอัตราเบี้ยประกันภัยการดูแลระยะยาว ผลการศึกษาพบว่าค่าประมาณอัตราการเปลี่ยนแปลงระหว่างระดับของภาวะทุพพลภาพสำหรับผู้สูงอายุไทยระหว่างระดับที่ 1 (0 ADL) ไประดับที่ 3 (3+ ADLs) ภายในระยะเวลา 5 ปี ของผู้สูงอายุไทย มีค่าอยู่ระหว่าง ร้อยละ 0.21 ถึง ร้อยละ 0.82 สำหรับช่วงอายุ 60 – 69 ปี เพศชายมีอัตราการเปลี่ยนแปลงสูงกว่าเพศหญิง ยกเว้นในช่วงอายุ 70 – 94 ปี อัตราเบี้ยประกันภัยสุทธิชำระครั้งเดียว สำหรับสัญญาเพิ่มเติมความคุ้มครองกรณีเกิดความต้องการการดูแลระยะยาว สำหรับผู้สูงอายุไทย เพศชายและเพศหญิง มีอัตราเบี้ยประกันภัยเพิ่มขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น