วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การศึกษานี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาแรงปฎิกิริยาจากพื้น ที่เกิดขึ้นรองเท้าบัลเล่ต์แบบหัวนิ่มเปรียบเทียบกับรองเท้าบัลเล่ต์แบบหัวแข็ง ในการลงสู่พื้นของท่ากระโดดกรองเจตเต้ ในนักบัลเล่ต์ ผู้เข้าร่วมวิจัยเป็นนักบัลเล่ต์เพศหญิง อายุระหว่าง 18 – 26 ปี จำนวณ 62 คน ที่มีสุขภาพดีไม่มีการบาดเจ็บในช่วงรยางค์ล่าง ทำการทดลองโดยการกระโดดท่ากรองเจตเต้ ลงบนแผ่นวัดแรงอย่างเต็มความสามารถ โดยใส่รองเท้าบัลเล่ต์ 2 ชนิด เลือกรองเท้าที่สวมใส่ ก่อน – หลัง โดยการจับฉลาก ทำการกระโดดท่ากรองเจตเต้ 3 ครั้งในการสวมใส่รองเท้าแต่ละชนิด พักอย่างน้อย 5 ชั่วโมง ระหว่างการเปลี่ยนรองเท้า นำเสนอข้อมูลเป็น แรงปฎิกิริยาสูงสุด (N/kg) แรงปฎิกิริยาในข้อเท้า (N/kg) แรงปฎิกิริยาในข้อเข่า (N/kg) แรงปฎิกิริยาในข้อสะโพก (N/kg) ด้วยค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ค่าความแตกต่างของแรงปฎิกิริยาของรองเท้าบัลเล่ต์ทั้ง 2 ชนิด โดยใช้สิถิติแบบ non-parametric โดยวิเคราะห์แบบ man-whitney u ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 และ 95% ของความเชื่อมั่น ผลการวิจัยพบว่า มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของค่าฉลี่ยแรงปฎิกิริยาสูงสุด และแรงปฎิกิริยาในข้อเข่า ในรองเท้าบัลเล่ต์แบบหัวนิ่มมีแรงปฎิกิริยามากกว่าในรองเท้าบัลเล่ต์แบบหัวแข็ง แรงปฎิกิริยาในข้อเท้า และข้อสะโพกไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า การสวมใส่รองเท้าบัลเล่ต์แบบหัวแข็งไม่ได้มีผลในการเพิ่มแรงปฎิกิริยาในขณะลงสู่พื้นของการกระโดด สามารถใช้เป็นคำแนะนำในการเลือกสวมใส่รองเท้าในการฝึกซ้อมบัลเล่ต์ โดยสามารถสวมใส่รองเท้าบัลเล่ต์แบบหัวแข็งได้บ่อยขึ้น และใส่ได้เร็วขึ้นสำหรับนักบัลเล่ต์สมัครเล่น