งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและลำดับความสำคัญปัจจัยที่ส่งผลต่อบทบาทของประเทศไทยในการเป็นศูนย์กลางหน่วยงานจัดซื้อระหว่างประเทศ หรือ ไอพีโอ (International Procurement Offices : IPOs) รวมทั้งสำรวจระดับคะแนนความพร้อมด้านต่างๆของประเทศไทยในการเป็นศูนย์กลางหน่วยงานจัดซื้อระหว่างประเทศ งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ที่ใช้วิธีการคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีเจาะจงในการส่งแบบสอบถามให้แก่บริษัทในกลุ่มอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ทั้งหมด 58 บริษัท สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การคำนวณค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย Quadrant Analysis การวิเคราะห์นัยสำคัญทางสถิติระหว่างคู่ของปัจจัย (Pair-wise Significant Test) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Linear Regression Analysis) ผลการศึกษา พบว่า ปัจจัยด้านระบบโลจิสติกส์มีค่าความสำคัญมากที่สุด รองลงมา คือ ระบบโครงสร้างพื้นฐาน ระบบการติดต่อสื่อสาร ภาษีศุลกากร แรงจูงใจของรัฐบาล กฎระเบียบข้อตกลงทางการค้า ระบบสาธารณูปโภค ความมั่นคงทางการเมือง ค่าจ้างแรงงาน/สิทธิทางภาษีเงินได้ ค่าใช้จ่ายในการจัดตั้งองค์กร ความรู้ด้านภาษาต่างประเทศของแรงงาน ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ความสามารถของแรงงาน ความยากง่ายในการจัดตั้งองค์กร อัตราการเติบโตของภาคธุรกิจ และปัญหาคอร์รัปชั่น ตามลำดับ และเมื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างโอกาสที่ประเทศไทยจะเป็นศูนย์กลางหน่วยงานจัดซื้อระหว่างประเทศ กับ คะแนนความพร้อมของประเทศไทยในแต่ละปัจจัย พบว่า ปัจจัยด้านอัตราการเติบโตของภาคธุรกิจ ระบบโลจิสติกส์ และแรงจูงใจของรัฐบาล ส่งผลต่อโอกาสที่ประเทศไทยจะเป็นศูนย์กลางหน่วยงานจัดซื้อระหว่างประเทศอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.10

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557