วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสอดคล้องของโมเดลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของแบบวัดสุขภาพจิตแบบองค์รวมและเฉพาะด้าน 2) เพื่อเปรียบเทียบอิทธิพลของวิธีการวัด(method effect) ที่มีต่อผลการวัดสุขภาพจิตที่มาจากการตอบตามความพึงปรารถนาของสังคมแบบองค์รวมและแบบเฉพาะด้าน โดยเทคนิค (CEUL) 3) เพื่อเปรียบเทียบอิทธิพลของวิธีการวัด(method effect)ที่มีต่อผลการวัดสุขภาพจิตที่มาจากการตอบตามความพึงปรารถนาของสังคมแบบองค์รวมและแบบเฉพาะด้าน โดยใช้เทคนิค (CEML) 4) เพื่อเปรียบเทียบอิทธิพลของวิธีการวัด (method effect) ที่มีต่อผลการวัดสุขภาพจิตที่มาจากการตอบตามความพึงปรารถนาของสังคมโดยใช้เทคนิค CEML และ CEUL กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในสังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กรุงเทพมหานคร จำนวน 1,100 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบวัดสุขภาพจิต วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ (1) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของแบบวัดสุขภาพจิตแบบเฉพาะด้านมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์มากกว่าแบบองค์รวม (ไค-สแควร์ = 1123.95, df = 84,GFI = 0.88, AGFI =0.83, SRMR =0.076, RMSEA = 0.11) (2) การตรวจสอบอิทธิพลที่เกิดจากการวัด (method effect) ที่มีต่อผลการวัดสุขภาพจิตที่มาจากการตอบตามความพึงปรารถนาของสังคมโดยใช้เทคนิค CEUL พบว่าการวิเคราะห์แบบองค์รวมมีความเหมาะสมมากกว่าแบบเฉพาะด้าน (ไค-สแควร์ =766.88, df =76,CFI = 0.94,NNFI =0.92,RMSEA = 0.091) (3) การตรวจสอบอิทธิพลที่เกิดจากการวัด (method effect ) ที่มีต่อผลการวัดสุขภาพจิตที่มาจากการตอบตามความพึงปรารถนาของสังคมโดยใช้เทคนิค CEML พบว่าการวิเคราะห์แบบเฉพาะด้านมีความเหมาะสมมากกว่าแบบองค์รวม (ไค-สแควร์ = 1454.92, df=106, CFI = 0.89, NNFI = 0.86, RMSEA = 0.11) (4) ในการตรวจสอบอิทธิพลที่เกิดจากวิธีการวัด (method effect ) ที่มีต่อผลการวัดสุขภาพจิตที่มาจากการตอบตามความพึงปรารถนาของสังคม พบว่าเทคนิค CEUL มีความเหมาะสมมากกว่าเทคนิค CEML