การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมพัฒนาลักษณะอัตลักษณ์ที่มีต่อการปรับตัวทางจิตสังคมของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ ๕ โดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบกึ่งทดลอง ตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕ จำนวน ๖๐ คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง ๓๐ คน และกลุ่มควบคุม ๓๐ คน โดยกลุ่มทดลองได้รับการฝึกด้วยโปรแกรมพัฒนาลักษณะอัตลักษณ์รวมทั้งสิ้น ๘ ครั้ง และกลุ่มควบคุมได้รับการแนะแนวตามหลักสูตรปกติของโรงเรียน ดำเนินการทดสอบการปรับตัวทางจิตสังคมในระยะก่อนการทดลอง หลังการทดลอง และติดตามผลภายหลังเสร็จสิ้นการทดลอง ๒ สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติวิเคราะห์ความแปรปรวนของตัวแปรพหุนามแบบวัดซ้ำ (repeated MANOVA) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวของตัวแปรพหุนาม (one-way MANOVA) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (one-way ANOVA) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ (one-way repeated measure ANOVA) และการเปรียบเทียบเป็นรายคู่ (Pairwise Comparison) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ๑) ในระยะหลังการทดลองกลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนการปรับตัวทางจิตสังคม ด้านการเห็นคุณค่าแห่งตน และด้านความแข็งแกร่งของอัตตาสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ ในด้านความเชื่ออำนาจภายในตนเอง และความมุ่งหวังในชีวิต และไม่พบความแตกต่างทั้ง ๔ ด้านในระยะติดตามผล ๒) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนการปรับตัวทางจิตสังคมทั้ง ๔ ด้าน ในระยะหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ และมีค่าเฉลี่ยคะแนนการปรับตัวทางจิตสังคมเพียง ๒ ด้าน ในระยะติดตามผลที่สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ คือ ด้านการเห็นคุณค่าแห่งตน และความมุ่งหวังในชีวิต แต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในด้านความเชื่ออำนาจภายในตนเอง และด้านความแข็งแกร่งของอัตตา

วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557