งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตรวจสอบกรรมวิธีที่เป็นไปได้ในการเก็บกลับคืนแร่ดีบุก และแร่ที่เกิดร่วมกันในหางแร่จากท้ายรางกู้แร่ของเหมืองตะโกปิดทองที่ถูกกองทิ้งไว้ ผลการศึกษาพบว่า เมื่อนำตัวอย่างแร่จากกองหางแร่มาคัดแยกขนาดด้วยตะแกรง แล้วนำแต่ละส่วนมาผ่านกรรมวิธีการแต่งแร่โดยอาศัยคุณสมบัติความถ่วงจำเพาะที่แตกต่างกัน คัดแยกหัวแร่หนักออกมา ต่อมานำหัวแร่หนักที่ได้มาอบให้แห้งแล้วนำมาผ่านเครื่องแยกแร่ด้วยไฟฟ้าแรงสูง (High-tension separator) และเครื่องแยกแร่ด้วยแม่เหล็ก (Magnetic separator) ทำการคัดแยกแร่ดีบุก (Cassiterite), แร่โคลัมไบต์-แร่แทนทาไลต์ (Columbite-Tantalite), แร่วุลแฟรไมต์ (Wolframite) และแร่อื่นที่เกี่ยวข้องได้หัวแร่ดีบุกที่ได้มีความสะอาด 46.15% Sn สามารถเก็บเก็บคืนได้ 89.37% ความสะอาดหัวแร่โคลัมไบต์-แทนทาไลต์ได้ 20.74% Nb2O5 + Ta2O5 สามารถเก็บเก็บคืนได้ 70.54% และหัวแร่วุลแฟรไมต์มีความสะอาด 4.56% WO3 สามารถเก็บเก็บคืนได้ 77.36% จากศึกษาครั้งนี้แนะนำว่าควรใช้วิธีการทางเคมีเพื่อแยกแร่วุลแฟรไมต์ ออกจากแร่โคลัมไบต์-แทนทาไลต์ เพราะการแยกในทางกายภาพไม่สามารถแยกได้ และยังมีแร่มีค่า เช่น แร่แมกนีไทต์ (Magnetite), แร่อิลเมไนต์ (Ilmenite), แร่ไฮโดรอิลเมไนต์ (Hydro-Ilmenite), แร่ซีโนไทม์ (Xenotime), แร่โมนาไซต์ (Monazite), แร่เซอร์คอน (Zircon), แร่การ์เนต (Garnet) และแร่ทัวร์มาลีน (Tourmaline) ที่น่าจะสามารถแยกให้เป็นหัวแร่สะอาดได้ด้วยการนำกลับไปแยกใหม่

วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557