วิทยานิพนธ์ (บช.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประโยชน์ของการเปิดเผยการคาดการณ์กำไรของผู้บริหารที่เผยแพร่ต่อสาธารณชนที่มีต่อนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ โดยศึกษารูปแบบและความถี่ของการคาดการณ์กำไรของผู้บริหารที่ส่งผลกระทบต่อการปรับตัวเลขพยากรณ์กำไรของนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ และศึกษาความแม่นยำของตัวเลขพยากรณ์กำไรต่อหุ้นของนักวิเคราะห์หลักทรัพย์หลังจากได้รับข้อมูลการคาดการณ์กำไรของผู้บริหาร การศึกษาครั้งนี้ใช้ตัวอย่างจากบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2557 ผลการศึกษาพบว่า นักวิเคราะห์หลักทรัพย์มีแนวโน้มที่จะปรับตัวเลขพยากรณ์กำไรต่อหุ้นเมื่อผู้บริหารเปิดเผยการคาดการณ์กำไรที่ให้ข้อมูลชัดเจน และขนาดของการปรับตัวเลขพยากรณ์กำไรต่อหุ้นของนักวิเคราะห์หลักทรัพย์มีความสัมพันธ์แปรผันตรงกับความชัดเจนของข้อมูลการคาดการณ์กำไรของผู้บริหาร ในขณะที่ความสัมพันธ์ระหว่างความถี่ของการออกการคาดการณ์กำไรของผู้บริหารกับการปรับตัวเลขพยากรณ์กำไรต่อหุ้นของนักวิเคราะห์หลักทรัพย์ ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งอาจเกิดจากการคาดการณ์กำไรของผู้บริหารที่เปิดเผยไปก่อนหน้าเป็นการคาดการณ์ที่ ล้าสมัยจึงส่งผลให้ไม่พบความสัมพันธ์นี้ นอกจากนี้การศึกษาครั้งนี้พบว่า นักวิเคราะห์หลักทรัพย์ที่ปรับตัวเลขพยากรณ์กำไรต่อหุ้นหลังจากได้รับข้อมูลการคาดการณ์กำไรของผู้บริหาร จะมีความแม่นยำของตัวเลขพยากรณ์กำไรมากขึ้น ผลการวิจัยนี้ให้ข้อเสนอแนะว่าการเปิดเผยการคาดการณ์กำไรของผู้บริหารมีประโยชน์ช่วยเพิ่มความแม่นยำในการพยากรณ์กำไรต่อหุ้นให้นักวิเคราะห์หลักทรัพย์