การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประมาณการต้นทุนทางการแพทย์ของเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในโรงพยาบาล วิธีการศึกษา เป็นการศึกษาย้อนหลัง (retrospective cross sectional study) โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิจากฐานข้อมูลโรงพยาบาลและเวชระเบียน และเปรียบเทียบการประมาณการต้นทุนการแพทย์โดยใช้แบบจำลองทางสถิติ (modeling) และโดยการทบทวนเวชระเบียนโดยแพทย์ (case review) เพื่อหาต้นทุนทางการแพทย์ของผู้ป่วยแต่ละรายต่อค่าน้ำหนักสัมพัทธ์ (Adjusted relative weight) ศึกษาจากเวชระเบียนของผู้ป่วยในที่พักรักษาในโรงพยาบาลในปีพ.ศ. 2550 จำนวน 574 ฉบับ ในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ผลการศึกษาพบว่า ในกลุ่มที่มีการเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในโรงพยาบาลมีค่าเฉลี่ยของต้นทุนทางการแพทย์ ต่อ 1 adj.RW เพิ่มขึ้น 4,255 บาท เมื่อเทียบกับกลุ่มที่ไม่เกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ในโรงพยาบาล ภายหลังการควบคุมตัวแปรลักษณะทั่วไป และลักษณะทางคลินิกของผู้ป่วยแล้ว คิดเป็น 52.5% ของต้นทุนที่สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) จ่ายให้แก่โรงพยาบาล 8,100 บาทต่อ 1 adj.RW และการประมาณการต้นทุนทางการแพทย์โดย 2 วิธีมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.001) สรุปจากผลการศึกษานี้ค้นพบว่าเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ทำให้ต้นทุนของโรงพยาบาลเพิ่มขึ้นอยู่กับค่าน้ำหนักสัมพัทธ์ของกลุ่มการวินิจฉัยโรค แต่ไม่สามารถเรียกเก็บได้ภายใต้การจ่ายเงินในระบบ DRG ที่เป็นระบบปลายปิดในประเทศไทย การพัฒนาโปรแกรมที่มีคุณภาพจะนำไปสู่ความปลอดภัยในผู้ป่วย และความมั่นคงทางการเงินของโรงพยาบาลด้วย

วิทยานิพนธ์ (วท.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557