ตัวเร่งปฏิกิริยาแพลเลเดียมบนตัวรองรับใช้ทั่วไปในอุตสาหกรรมในการกำจัดอะเซทิลีนปริมาณเล็กน้อยออกจากสายป้อนเอทิลีนในกระบวนการผลิตพอลิเอทิลีน วิทยานิพนธ์นี้ศึกษาลักษณะพื้นผิวของไทเทเนียมไดออกไซด์ที่มีขนาดอนุภาคในระดับนาโนเมตร ที่เตรียมด้วยวิธีโซลเจลและแคลไซน์ในบรรยากาศที่แตกต่างกันคือไนโตรเจน ไฮโดรเจน ออกซิเจน และอากาศ ที่อุณหภูมิ 350 องศาเซลเซียสและนำไปเป็นตัวรองรับในการเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยา 1%โดยน้ำหนัก Pd/TiO2 วิเคราะห์คุณลักษณะของตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยเทคนิคต่างๆได้แก่การเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ การหาพื้นที่ผิวด้วยเทคนิคบีอีที อิเล็กตรอนสปินเรโซแนนซ์ เอ็กซเรย์โฟโต้อิเล็กตรอนสเปคโตรสโกปี พบว่าไทเทเนียมไดออกไซด์มีความบกพร่องบนพื้นผิว (Ti3+) สูงเมื่อแคลไซน์ในบรรยากาศของไฮโดรเจนและไนโตรเจน โดยไม่มีความแตกต่างของขนาดผลึก พื้นผิวของไทเทเนียมไดออกไซด์และโครงสร้างของรูพรุน จากนั้นเตรียมตัวเร่งปฏิกิยาแพลเลเดียมบนตัวรองรับไทเทเนียมไดออกไซด์ด้วยวิธีที่แตกต่างกัน 2 วิธี ได้แก่ วิธีพอกพูนโดยไม่ใช้ไฟฟ้าและวิธีการเคลือบฝัง ตัวเร่งปฏิกิริยาแพลเลเดียมบนตัวรองรับไทเทเนียมไดออกไซด์ที่แคลไซน์ในบรรยากาศของไฮโดรเจนและเตรียมด้วยวิธีพอกพูนโดยไม่ใช้ไฟฟ้าแสดงประสิทธิภาพสูงสุด สำหรับปฏิกิริยาไฮโดรจิเนชันของอะเซทิลีน สอดคล้องกับการกระจายตัวของแพลเลเดียมบนพื้นผิวของตัวรองรับสูง นอกจากนี้ได้ทำการศึกษาตัวเร่งปฏิกิริยา Ag-Pd/TiO2 ที่มีปริมาณซิลเวอร์ปกคลุมบนพื้นผิวโลหะแพลเลเดียมต่างๆโดยการเตรียมแบบพอกพูนโดยไม่ใช้ไฟฟ้า พบว่าการดูดซับอะเซทิลีนบนผิวแพลเลเดียมที่มีการปกคลุมของซิลเวอร์น้อยชอบที่จะดูดซับเอทิลลิดีนมากกว่าจึงนำไปสู่การเกิดอีเทน ส่วนแพลเลเดียมที่มีการปกคลุมของซิลเวอร์มากจะดูดซับแบบไพบอนด์ซึ่งนำไปสู่การเลือกเกิดของเอทิลีน การจากศึกษาจลศาสตร์ของตัวเร่งปฏิกิริยาแพลเลเดียม-ซิลเวอร์บนตัวรองรับไทเทเนียมไดออกไซด์พบว่าพลังงานกระตุ้นสำหรับปฏิกริยานี้จะลดลงจาก 12.08 ± 0.1 kcal/mol เป็น 7.74±0.2 kcal/mol เมื่อมีปริมาณซิลเวอร์เพิ่มมากขึ้น

Thesis (D.Eng.)--Chulalongkorn University, 2014