ศึกษากำลังดัดขวางของอะคริลิกเรซินชนิดบ่มตัวด้วยความร้อนสำหรับผลิตซี่ฟันเทียม เมื่อปรับปรุงสมบัติด้วยวัสดุอัดแทรกแก้วซิลิกา 2 ชนิด คือ ไมโครซิลิกา (BBAS glass) ร้อยละ 5, 10 และ 15 โดยน้ำหนัก และนาโนซิลิกา (Nanosilicate glass) ร้อยละ 1 และ 3 โดยน้ำหนัก กลุ่มควบคุมคือ อะคริลิกเรซินใสชนิดบ่มตัวด้วยความร้อน (PMMA) และศึกษาความต้านทานการสึกของอะคริลิกเรซินข้างต้นโดยเปรียบเทียบกับซี่ฟันอะคริลิกทางการค้าจำนวน 4 ยี่ห้อ (Majordent, YamahashiFx, OrtholuxTop และ CosmoHXL) การทดสอบใช้ตัวอย่างกลุ่มละ 8 ชิ้น ในตอนที่หนึ่ง เป็นการทดสอบกำลังดัดขวางตามมาตรฐานด้วยวิธี Three-point transverse test โดยใช้เครื่องทดสอบแรงดึงอัด บันทึกค่ากำลังดัดขวาง ค่าความต้านทานการแตกหัก และค่าโมดุลัสยืดหยุ่น นำข้อมูลมาทดสอบทางสถิติด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และเปรียบเทียบเชิงซ้อนที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ตอนที่สอง เป็นการทดสอบความต้านทานการสึกตามมาตรฐานด้วยเครื่องทดสอบการแปรงฟันด้วยแรง 2.0-2.5 นิวตัน จำนวน 20,000 รอบ นำข้อมูลมาทดสอบทางสถิติด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวและเปรียบเทียบเชิงซ้อนที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการทดสอบตอนที่หนึ่ง พบว่า กลุ่มนาโนซิลิการ้อยละ 1 มีค่ากำลังดัดขวาง (88.28±5.23 MPa ) และค่าเฉลี่ยพลังงานแตกหัก (0.262±0.058 MPa) สูงสุด แต่ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับกลุ่มควบคุม ส่วนค่าโมดุลัสยืดหยุ่นมีค่าต่ำสุด (2779.39±232.20 N/mm²) และแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับกลุ่มควบคุม สำหรับผลการทดสอบตอนที่สอง พบว่า กลุ่มนาโนซิลิการ้อยละ 1 สูญเสียมวลจากการแปรงน้อยที่สุด (0.000525±0.000282 mg) และไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับกลุ่มควบคุม ส่วนการสูญเสียปริมาตร (0.146±0.079 mm³ ) นั้นไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับกลุ่มควบคุม รวมถึงฟันอะคริลิก OrtholuxTop และ CosmoHXL ดังนั้นการเติมวัสดุอัดแทรกซิลิกาชนิดนาโนในปริมาณร้อยละ 1 โดยน้ำหนัก มีความน่าสนใจที่จะเลือกมาใช้ปรับปรุงสมบัติด้านกำลังดัดขวาง และความต้านทานการสึกได้

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554