การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบ 1. ภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคร่วมเอชไอวี/เอดส์และ ซึมเศร้าก่อนและหลังได้รับการจัดการความเครียด พฤติกรรม และความคิด 2. ภาวะซึมเศร้าระหว่างผู้ป่วยโรคร่วมเอชไอวี/เอดส์และซึมเศร้า กลุ่มที่ได้รับการจัดการความเครียด พฤติกรรม และความคิด กับกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคร่วมเอชไอวี/เอดส์และซึมเศร้า ที่มารับบริการแผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลราชบุรี โรงพยาบาลบางระจัน โรงพยาบาลชะอำ โรงพยาบาลโพธาราม โรงพยาบาลมะการักษ์ ที่แสดงความประสงค์เข้าร่วมในโครงการการดูแล ผู้ติดเชื้อเอชไอวี/ ผู้ป่วยเอดส์ จำนวนกลุ่มละ 16 ราย และมีคุณสมบัติตามเกณฑ์การจับคู่คัดเลือก เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ (1) โปรแกรมการจัดการความเครียด พฤติกรรมและความคิดต่อภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคร่วมเอชไอวี/เอดส์และซึมเศร้า (2) แบบวัดภาวะซึมเศร้าของตนเอง (3) แบบประเมินความคิดอัตโนมัติในด้านลบ เครื่องมือทุกฉบับผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน โดยเครื่องมือสองชุดหลัง มีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.93 และ 0.83 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยายและสถิติทดสอบที มีผลดังนี้ 1) ภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคร่วมเอชไอวี/เอดส์และซึมเศร้า หลังได้รับการจัดการความเครียด พฤติกรรม และความคิด ต่ำกว่า ก่อนได้รับการจัดการความเครียด พฤติกรรม และความคิด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยโรคร่วมเอชไอวี/เอดส์และซึมเศร้า ของกลุ่มที่ได้รับการจัดการความเครียด พฤติกรรม และความคิด ต่ำกว่า คะแนนของกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05

วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555