วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ศึกษาถึงบทบาทการเป็นผู้นำของสหภาพยุโรปที่ได้มีการนำข้อกำหนดแนวทางว่าด้วยระเบียบการซื้อขายสิทธิในการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สำหรับภาคส่วนการบินมาใช้เพื่อส่งเสริมระบอบระหว่างประเทศด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งการใช้ระบบการซื้อขายสิทธิฯ ถูกวิจารณ์จากประเทศอื่นที่มิใช่สมาชิกว่ามาตรการดังกล่าวเป็นการปกป้องทางการค้าอีกรูปแบบหนึ่งของสหภาพยุโรป เพื่อควบคุมการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของสายการบินต่างๆ ที่อาศัยท่าอากาศยานภายในสหภาพยุโรป ซึ่งงานวิจัยชิ้นนี้ใช้กรอบความคิดการพึ่งพาอาศัยกันอย่างซับซ้อนและระบอบระหว่างประเทศ จากการศึกษาพบว่า สหภาพยุโรปออกข้อกำหนดแนวทางว่าด้วยระเบียบการซื้อขายสิทธิในการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สำหรับภาคส่วนการบินเพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อมและส่งเสริมพิธีสารเกียวโตมากกว่าเป็นการสร้างมาตรการปกป้องทางการค้ารูปแบบใหม่ เพราะมีภาคส่วนอื่นที่สำคัญต่อระบบเศรษฐกิจยุโรปมากกว่าภาคส่วนการบินแต่ไม่บังคับใช้ และการบังคับใช้ดังกล่าวส่งผลกระทบต่อทั้งสายการบินในและนอกสหภาพยุโรปรวมถึงผู้โดยสารชาวยุโรปด้วย ดังนั้นสหภาพยุโรปต้องการทำให้เกิดผลประโยชน์ร่วมด้านสิ่งแวดล้อมระยะยาวและเพื่อให้เป็นบรรทัดฐานรวมทั้งหลักการให้ภูมิภาคอื่นนำไปปฏิบัติตลอดจนสามารถทำให้การลดปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ระหว่างประเทศตามพิธีสารเกียวโตเกิดผลอย่างเป็นรูปธรรม ตลอดจนอาจพัฒนาเป็นระบอบระหว่างประเทศด้านสิ่งแวดล้อมในอนาคต

วิทยานิพนธ์ (ร.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2555