การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการนำนโยบายป้องกันและควบคุมโรคไข้หวัดนกไปปฏิบัติในจังหวัดนครราชสีมาของผู้ปฏิบัติงานในสังกัดกรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ในพื้นที่ โดยใช้กรอบแนวคิดที่ดัดแปลงมาจากทฤษฎีของนักวิชาการด้านการนำนโยบายไปปฏิบัติ คือ แวน มีเตอร์ และคาร์ล อี แวน ฮอร์น กลุ่มตัวอย่างการวิจัยคือ ผู้ปฏิบัติงานป้องกันและควบคุมโรคไข้หวัดนกทั้งในหน่วยงานส่วนกลางและหน่วยงานส่วนภูมิภาค ซึ่งส่วนของการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้วิจัยได้เลือกใช้วิธีสัมภาษณ์เชิงลึกแบบมีโครงสร้างเพื่อเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพข้าราชการในสังกัดกรมปศุสัตว์ ปศุสัตว์จังหวัดนครราชสีมา ปศุสัตว์อำเภอ และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในพื้นที่ ผสมผสานกับวิธีวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยการทำแบบสอบถาม จากนั้นนำมาทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เชิงตรรกะและวิเคราะห์ค่าเฉลี่ยของข้อมูล ผลการศึกษาพบว่า 1)ปัจจัยด้านบุคลากรผู้นำนโยบายไปเป็นปัจจัยที่ส่งผลและมีความสำคัญในทัศนคติของผู้ปฏิบัติงานอันดับหนึ่ง มีคะแนนเฉลี่ย 3.89 มีระดับคิดเห็นอยู่ในระดับมาก แสดงให้เห็นว่าปัจจัยผู้นำนโยบายไปปฏิบัติมีความสำคัญมากที่สุด 2)รองลงมาคือ ปัจจัยความชัดเจนของนโยบาย 3)ปัจจัยที่ได้คะแนนเฉลี่ยน้อยที่สุด คือ ปัจจัยทรัพยากร โดยมีคะแนนเฉลี่ย 2.81 มีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับปานกลาง 4)หากวิเคราะห์ความสอดคล้องกันของผลการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ในส่วนกลางและในส่วนภูมิภาค และการวิเคราะห์ผลการศึกษาข้อมูลเชิงคุณภาพ และข้อมูลเชิงปริมาณ พบว่า มีความสอดคล้องกัน คือ ผู้ปฏิบัติงานให้ความสำคัญกับปัจจัยความชัดเจนของนโยบาย และปัจจัยบุคลากรผู้นำนโยบายไปปฏิบัติที่มีขวัญและกำลังใจในการทำงาน จนกระทั่งสามารถขับเคลื่อนนโยบายให้ประสบความสำเร็จได้ในที่สุด

วิทยานิพนธ์ (รป.ม.)-- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555