การศึกษาชีวิตอิสระของคนพิการทางการเคลื่อนไหวที่ไปได้ด้วยตนเอง: ศึกษากรณีคนพิการที่ขับรถยนต์ส่วนบุคคลในกรุงเทพมหานครเป็นการศึกษาเชิงคุณภาพโดยผู้วิจัยเข้าไปมีส่วนร่วมในการเดินทางของคนพิการทางการเคลื่อนไหวและสัมภาษณ์เชิงลึกกับคนพิการทางการเคลื่อนไหวที่ขับรถยนต์ส่วนบุคคลเพื่อศึกษาแรงจูงใจที่คนพิการทางการเคลื่อนไหว ขับรถยนต์ส่วนบุคคล ปัญหาและอุปสรรคในการเดินทางด้วยระบบบริการขนส่งสาธารณะรวมถึงขั้นตอน วิธีการจัดการปัญหาและอุปสรรคของการได้มาซึ่งใบขับขี่รถยนต์ส่วนบุคคลของคนพิการทางการเคลื่อนไหวในกรุงเทพมหานคร ผลการศึกษาพบว่าแรงจูงใจภายในที่ทำให้คนพิการทางการเคลื่อนไหวขับรถยนต์ส่วนบุคคลนั้นเกิดจากคนพิการที่คิดว่าตนเองยังมีคุณค่า มีความมั่นใจในตนเอง มีทัศนคติ การรับรู้เกี่ยวกับความพิการของตนเองที่ดี นอกจากนี้แรงจูงใจภายนอก ได้แก่ ครอบครัวที่เป็นกำลังใจและฐานะทางเศรษฐกิจ รวมถึงการประสบปัญหาและอุปสรรคในการเข้าถึงและสิ่งอำนวยความสะดวกในการเดินทางด้วยระบบบริการขนส่งสาธารณะ ทำให้คนพิการทางการเคลื่อนไหวเลือกที่จะเดินทางด้วยการขับรถยนต์ส่วนบุคคลแทน ขั้นตอนในการได้มาซึ่งใบขับขี่รถยนต์ของคนพิการนั้นต้องสอบข้อเขียนและสอบภาคปฏิบัติเหมือนกับคนปกติทั่วไปและรถยนต์จะต้องได้รับการดัดแปลงให้เหมาะสมกับความพิการของแต่ละบุคคล ซึ่งคนพิการต้องประสบปัญหาความไม่พร้อมด้านสถานที่สอบทำให้ต้องพึ่งพาคนอื่นและปัญหา การดัดแปลงรถยนต์ที่มีราคาแพง อย่างไรก็ตามกลุ่มคนพิการทางการเคลื่อนไหวในการศึกษานี้เล็งเห็นว่าการขับรถยนต์นั้นเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้พวกเขามีชีวิตอิสระในการเดินทางและทำให้พวกเขาสามารถกลับเข้าสู่สังคมเหมือนคนปกติทั่วไป

วิทยานิพนธ์ (สค.ม.)-- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555