วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ และเปรียบเทียบการใช้พลังงานระหว่างเทคโนโลยีหัวเผาประสิทธิภาพสูงแบบรีคัฟเปอร์เรทีฟและรีเจนเนอเรทีฟสำหรับเตาชัตเติลในอุตสาหกรรมเซรามิกโดยการเลือกอุณหภูมิในการอุ่นอากาศของหัวเผาให้มีความเหมาะสมกับขนาดของเตาซึ่งใช้ข้อมูลจากโรงงานเซรามิกตัวอย่างที่ใช้เตาเผาแบบเตาชัตเติลขนาด 4 ลูกบาศก์เมตร และใช้เชื้อเพลิงก๊าซปิโตรเลียมเหลวในเผาการผลิตภัณฑ์โดยกำหนดให้อายุของโครงการเท่ากับ 70 ปี จากการวิเคราะห์พลังงานสำหรับเตาเผาเซรามิกที่ประสิทธิภาพเชิงความร้อนเท่ากับ 32.39% พบว่าควรเลือกใช้เทคโนโลยีหัวเผาประสิทธิภาพสูงแบบรีคัฟเปอร์เรทีฟที่มีความสามารถในการอุ่นอากาศที่อุณหภูมิเท่ากับ 700๐Cซึ่งสามารถประหยัดเชื้อเพลิงได้ 30.51%โดยที่การติดตั้งหัวเผาแบบรีคัฟเปอร์เรทีฟ จะให้มูลค่าปัจจุบันสุทธิของการลงทุนเท่ากับ 5,074,855.52บาทและมีระยะเวลาคืนทุนเท่ากับ 2.56ปี หรือติดตั้งหัวเผาแบบรีเจนเนอเรทีฟมีความสามารถในการอุ่นอากาศที่อุณหภูมิเท่ากับ 900๐Cซึ่งสามารถประหยัดเชื้อเพลิงได้ 39.70%โดยที่การติดตั้งหัวเผาแบบรีเจนเนอเรทีฟจะให้มูลค่าปัจจุบันสุทธิของการลงทุนเท่ากับ 4,911,429.12บาทและมีระยะเวลาคืนทุนเท่ากับ 4.17ปีซึ่งจากผลการศึกษาสำหรับเตาเผาเซรามิกในโรงงานตัวอย่างสามารถสรุปได้ว่าสมควรเลือกลงทุนในโครงการหัวเผาประสิทธิภาพสูงแบบรีคัฟเปอร์เรทีฟ ที่มีความสามารถในการอุ่นอากาศที่อุณหภูมิเท่ากับ 700 องศาเซลเซียส

วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555