รัฐบาลจากประเทศเกิดใหม่หลายประเทศให้การสนับสนุนบริษัทในประเทศให้พัฒนากลายเป็นบริษัทข้ามชาติ อย่างไรก็ตามนโยบายการสนับสนุนบริษัทในประเทศให้มีการออกไปลงทุนในต่างประเทศกลายเป็นประเด็นที่ได้รับการถกเถียงอย่างกว้างขวาง เนื่องจากนโยบายดังกล่าวต่างจากนโยบายการสนับสนุนการส่งออกซึ่งก่อให้เกิดการจ้างงานและการลงทุนภายในประเทศ ในขณะที่การส่งเสริมการลงทุนในต่างประเทศจะเป็นการสนับสนุนการลงทุนและการจ้างงานในประเทศผู้รับการลงทุนมากกว่า อย่างไรก็ตามจากการศึกษาพบว่าการลงทุนในต่างประเทศส่งผลให้เกิดผลกระทบเชิงบวก (Spillover) แก่ประเทศผู้ลงทุน รายงานฉบับนี้ใช้การวิเคราะห์ผลกระทบโดยการหาความสัมพันธ์ระหว่างระดับความเป็นบริษัทข้ามชาติ (multinationalisation) และผลประกอบการของบริษัทเพื่อทาความเข้าใจเกี่ยวกับสภาวะที่บริษัทจาเป็นต้องได้รับการสนับสนุนเพื่อการพัฒนาเป็นบริษัทข้ามชาติ ผู้วิจัยเสนอว่าเมื่อผู้บริหารเล็งเห็นกาไรจากการลงทุนทางตรงในต่างประเทศ รัฐบาลของประเทศผู้ลงทุนอาจจะไม่จาเป็นต้องสนับสนุนเนื่องจากผู้บริหารมีแรงจูงใจในการลงทุนในต่างประเทศแล้ว ดังนั้นการสนับสนุนการลงทุนในต่างประเทศของรัฐบาลควรมุ่งไปยังการช่วยเหลือบริษัทโดยการลดข้อจากัดและเอื้อให้เกิดกระบวนการลงทุนในต่างประเทศมากกว่าการอุดหนุนการลงทุน ผู้วิจัยใช้ข้อมูลจากบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไทยในช่วงเวลาระหว่างปี พ.ศ. 2533 – 2555 (ค.ศ. 1990-2012) และค้นพบว่า การลงทุนในต่างประเทศส่งผลกระทบทางบวกต่อกาไรในรูปแบบของความสัมพันธ์เชิงเส้นโค้ง (curvilinear relationship) นอกจากนั้นผู้วิจัยไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างประเทศผู้รับการลงทุนและกาไร ยกเว้นการลงทุนในศูนย์กลางทางการเงินซึ่งมีความสัมพันธ์เชิงบวกเช่นกัน จากการวิเคราะห์ผลดังกล่าว ผู้วิจัยเสนอว่าการให้การสนับสนุนการลงทุนในต่างประเทศควรเป็นไปอย่างรอบคอบ ผู้บริหารที่มีแรงจูงใจในการลงทุนทางตรงในต่างประเทศอยู่แล้วอาจจะไม่ต้องการการสนับสนุนจากรัฐบาลในการขยายการลงทุน นโยบายรัฐบาลที่เหมาะสมควรมุ่งสู่การกระตุ้นให้เกิดภาวะที่เอื้อต่อการลงทุนทั้งในและต่างประเทศอันจะช่วยลดภาระต้นทุนในการขยายตัวสู่ต่างประเทศ และช่วยให้ผู้บริหารสามารถเลือกลงทุนในประเทศที่จะทาให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่บริษัท