วัตถุประสงค์ของการศึกษาในครั้งนี้เพื่อให้ทราบว่าถั่วเหลือง Glycine mar (L) Merrill) พันธุ์เชียงใหม่ 60 มีการตอบสนองต่อระดับโอโซนที่แตกต่างกันอย่างไรในการศึกษาได้ทำการปลูกถั่วเหลืองในตู้ทดลองระบบเปิดด้านบนในฤดูกาลปลูก 2 รอบการปลูกตั้งแต่เดือนธันวาคม 2550-ธันวาคม 2552 ในพื้นที่วิจัยคณะเกษตรศาสตร์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมมหาวิทยาลัยนเรศวรอ. เมืองจ. พิษณุโลกในการศึกษาได้ประยุกต์ใช้ตู้ทดลองระบบเปิดด้านบนครอบแปลงถั่วเหลืองตั้งแต่ระยะต้นกล้าจนถึงระยะเก็บเกี่ยวภายใต้ระดับโอโซนที่แตกต่างกันคือชุดทดลอง CF ควบคุมให้ระดับโอโซนมีระดับต่ำกว่าธรรมชาติชุดทดลอง NCF กำหนดให้เป็นชุดควบคุมเนื่องจากควบคุมให้มีระดับโอโซนเท่ากับระดับในธรรมชาติและชุดทดลอง CP + O, ควบคุมให้มีระดับโอโซนสูงว่าระดับปกติซึ่งตรวจวัดในช่วงทดลองอยู่ในระดับ 62 + 10. 8 ppb วิเคราะห์ผลการทดลองตั้งแต่ระยะการเจริญเติบโตทางลำต้นและใบ (V3) และอีกระยะหนึ่งคือระยะการเจริญเติบโตทางการแพร่ขยายพันธุ์ (RI, R3 และ RS) และสุดท้ายในระยะเก็บเกี่ยว (R8) ผลการวิจัยบ่งชี้ว่าผลกระทบของโอโซนที่เพิ่มขึ้นได้ส่งผลในเชิงลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่เด่นชัดที่สุดต่อระดับความสูงและระดับคลอโรฟิลล์เอและคลอโรฟิลล์บและแสดงเด่นชัดตั้งแต่ระยะ R3 เป็นต้นไปนอกจากนี้ยังพบว่าระดับโอโซนที่เพิ่มขึ้นส่งผลต่อการลดลงของปริมาณโปรตีนและการเพิ่มขึ้นของไขมันในการปลูกรุ่นที่ 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <0. 05) แต่ในทางตรงข้ามกลับพบว่าโอโซนในระดับสูงกว่าธรรมชาติส่งผลทำให้โปรตีนเพิ่มขึ้นและทำให้ไขมันลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p <0. 05) ในการปลูกรอบที่ 2 นั่นคือแสดงว่าระดับโอโซนที่สูงกว่าปกตินั้นส่งผลต่อความแปรปรวนของปริมาณโปรตีนและไขมันในเมล็ดถั่วเหลืองอย่างชัดเจนแต่อย่างไรก็ตามยังไม่พบความแตกต่างระหว่างถั่วเหลืองทั้ง 2 พันธุ์แต่อย่างใดในระดับพันธุกรรมด้วยเหตุนิค AFLP เพื่อศึกษาผลของปริมาณโอโซนที่เพิ่มขึ้นต่อการเปลี่ยนแปลงในระดับพันธุ์กรรมของถั่วเหลืองทั้งสองสายพันธุ์และสองรอบของการปลูกพบว่าแนวโน้มของปริมาณโอโซนที่สูงกว่าระดับปกติจะมีความแตกต่างกับตัวอย่างที่มีปริมาณโอโซนที่ระดับปกติและน้อยกว่าปกติ