งานวิจัยนี้เก็บฝุ่นที่มีขนาดเล็กกว่า 10 ไมครอน (PM10) โดยใช้เครื่องเก็บตัวอย่างฟุ่น High Volume จาก 6 สถานีในเขตกรุงเทพมหานครได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ดินแดง สํานักงาน นโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม โรงเรียนสิงหราช และมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2542 ถึง เดือนพฤศจิกายน 2543 เฉพาะที่สถานีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เก็บตัวอย่างฝุ่นทั้งที่มีขนาดเล็กกว่า 10 ไมครอน และแยกขนาด 5 ขนาด อีกทั้งเก็บตัวอย่างฝุ่นจากไอเสียรถยนต์ประเภทต่าง ๆ จากปล่องโรงงานอุตสาหกรรม และ ฝุ่นบนผิวถนน พบว่าค่าเฉลี่ย 24 ชั่วโมงของฝุ่นขนาดเล็กกว่า 10 ไมครอนในบรรยากาศทั่วไป มีค่า 23 ถึง 160 ไมโครกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ที่สถานีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ตามลําดับ ซึ่งมีผลมา จากการเปลี่ยนแปลงของ ฤดูกาลและปริมาณรถยนต์ ทุกตัวอย่างกระดาษกรองฝุ่นสกัดโดยสารอะซิโตรไนตราย และวิเคราะห์ปริมาณสารโพลี ไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAHs) ด้วยเครื่อง HPLC ที่มีทั้ง UV-Vis และ Fluorescence Detector ค่าเฉลี่ยของปริมาณรวม PAHs 20 ชนิด จากฝุ่นบรรยากาศทั่วไป เท่ากับ 60 นาโนกรัมต่อลูกบาศก์เมตร และพบว่า Benzo[elpyrene (BeP), Indeno[123cd]pyrene (Ind) และ Benzolshi]perylene (BghiP) เป็นองค์ประกอบหลัก PAHs มากกว่าร้อยละ 97 พบในฝุ่นขนาดเล็กกว่า 0.95 ไมครอน PAHs โมเลกุลเล็กพบในตัวอย่างฝุ่นจากรถยนต์ดีเซล ตัวอย่างรถยนต์เบนซินมี BghiP เป็นองค์ประกอบ หลัก และ พบว่า BeP และ Pyrene (Pyr) เป็นองค์ประกอบหลักของตัวอย่างจากปล่องโรงงานอุตสาหกรรม ผล การวิเคราะห์ฝุ่นจากบรรยากาศมาเปรียบเทียบกับตัวอย่างของแหล่งกําเนิด พบว่าแหล่งกําเนิดหลักของ PAHs คือ ไอเสียรถยนต์