โครงงานทางจิตวิทยานี้เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา คณะจิตวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2556

การวิจัยครั้งนี้วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกาย การซึมซับจากวัฒนธรรมสังคม ความไม่พึงพอใจในรูปลักษณ์ กับเจตนาที่จะออกกำลังกาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ เพศหญิงวัยผู้ใหญ่ตอนต้นโดยเป็นผู้หญิงวัยทำงานที่ทำงานในสำนักงานลักษณะนั่งโต๊ะจำนวน 150 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) แบบขั้นบันได (Stepwise) ผลการวิจัยพบว่า การรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกาย และการซึมซับจากวัฒนธรรมสังคม มีความสัมพันธ์กับเจตนาที่จะออกกำลังกาย (r = .44, p < .001; r = .22, p < .01 ตามลำดับ) ขณะที่ความไม่พึงพอใจในรูปลักษณ์กับเจตนาที่จะออกำลังกายอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (r = .13, p > .05) และการรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกาย และการซึมซับจากวัฒนธรรมสังคม สามารถอธิบายความแปรปรวนของเจตนาที่จะออกกำลังกายได้ร้อยละ 24.8 (p < .001) โดยการรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกายมีน้ำหนักในการทำนายเจตนาที่จะออกกำลังกายได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (β = .45) การซึมซับจากวัฒนธรรมสังคมมีน้ำหนักในการทำนายเจตนาที่จะออกกำลังกายได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (β = . 24) ส่วนความไม่พึงพอใจในรูปลักษณ์นั้นไม่มีอิทธิพลในการทำนายเจตนาที่จะออกกำลังกาย