วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งในการทดสอบซอฟต์แวร์คือ ความครอบคลุมของการทดสอบที่จำเป็นต้องทำให้ครอบคลุมเนื่องจากอาจมีข้อบกพร่องแฝงอยู่ในส่วนที่ไม่ครอบคลุมและพบเมื่อผู้ใช้ได้ใช้งานส่วนที่ไม่ครอบคลุมนั้น ในปัจจุบันนี้การพัฒนาซอฟต์แวร์เชิงวัตถุได้มีบทบาทเพิ่มขึ้นซึ่งวิธีการทดสอบซอฟต์แวร์เชิงวัตถุนั้นต่างจากทดสอบซอฟต์แวร์สัญนิยม ดังนั้นเทคนิคต่างๆ รวมทั้งเครื่องมือจึงไม่สามารถใช้ร่วมกันได้ การทดสอบที่สำคัญของซอฟต์แวร์เชิงวัตถุคือการทดสอบแบบบูรณาการซึ่งจำเป็นต้องทำให้ครอบคลุม แต่ในปัจจุบันยังไม่มีเครื่องมือที่ใช้ในการตรวจสอบความครอบคลุมการทดสอบแบบบูรณาการของซอฟต์แวร์เชิงวัตถุ รวมทั้งยังไม่ปรากฏเครื่องมือใดที่สร้างกรณีทดสอบเพิ่มเติม ในกรณีที่ตรวจสอบพบว่าการทดสอบซอฟต์แวร์ยังไม่ครอบคลุม ผู้วิจัยจึงพัฒนาเครื่องมือตรวจสอบความครอบคลุมการทดสอบแบบบูรณาการของซอฟต์แวร์เชิงวัตถุ โดยเครื่องมือนี้จะแทรกซอร์สโค้ดเพื่อตรวจสอบว่าซอร์สโค้ดส่วนที่ถูกแทรกว่าถูกทดสอบหรือไม่ แล้วตรวจสอบว่ามีคลาสและเมท็อดใดที่ถูกทดสอบบ้าง หลังจากนั้นจึงแสดงผลออกมาเป็นเปอร์เซ็นต์ของจำนวนคลาสที่ครอบคลุมจากการทดสอบต่อจำนวนคลาสที่ทดสอบทั้งหมด และเปอร์เซ็นต์ของเมท็อดที่ครอบคลุมจากการทดสอบต่อจำนวนเมท็อดที่ทดสอบทั้งหมด นอกจากนี้เครื่องมือจะสร้างกรณีทดสอบเพิ่มเติมจากแผนภาพลำดับและคำอธิบายยูสเคส ในกรณีที่มีคลาสหรือเมท็อดที่ไม่ครอบคลุมจากการทดสอบ เพื่อให้เพิ่มความครอบคลุมของการทดสอบแบบบูรณาการของซอฟต์แวร์เชิงวัตถุ หลังจากนั้นผู้วิจัยได้ทดสอบเครื่องมือนี้กับระบบจำลองการทำงาน 13 ระบบ ซึ่งเครื่องมือสามารถตรวจสอบความครอบคลุมการทดสอบแบบบบูรณาการได้อย่างถูกต้อง ทั้งยังสามารถสร้างกรณีทดสอบได้ตามที่คาดไว้