วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาภาวะถอนพิษสุรา และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง อายุ เพศ ประวัติการเกิดภาวะถอนพิษสุรา ประวัติการชัก ความดันโลหิตสูง โรคแทรกซ้อนทางกาย การใช้สารเสพติดร่วม แบบแผนการดื่ม ปริมาณการดื่ม ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า การคาดการณ์ความรุนแรงของภาวะถอนพิษสุราและ การสนับสนุนทางสังคม กับภาวะถอนพิษสุราในผู้ป่วยเสพติดแอลกอฮอล์ วิธีการศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ตามเกณฑ์การวินิจฉัยโรคของสมาคมจิตแพทย์อเมริกัน[DSM-IV]ว่าเสพติดแอลกอฮอล์(Alcohol dependence:F.10.2)ที่เข้ารับการรักษาแบบผู้ป่วยในระยะบำบัดด้วยยา สถาบันบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดแห่งชาติบรมราชชนนี กรมการแพทย์ จำนวน 208 คน ที่ได้มาจากการคัดเลือกตามเกณฑ์คุณสมบัติที่กำหนดไว้ในการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วยแบบประเมิน 6ส่วน ได้แก่แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินภาวะถอนพิษสุรา แบบประเมินความวิตกกังวล แบบประเมินภาวะซึมเศร้า แบบประเมินการคาดการณ์ต่อความรุนแรงของภาวะถอนพิษสุรา แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม เครื่องมือทุกชุดได้รับการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน และมีค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคของเครื่องมือทุกชุด ยกเว้นแบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล มีค่าเท่ากับ .80, .88, .90, และ.82 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และด้วยสถิติค่าประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ 1. ผู้ป่วยเสพติดแอลกอฮอล์ระยะบำบัดด้วยยามีภาวะถอนพิษสุราในระดับปานกลางมากที่สุดคิดเป็นร้อยละ 46.22. 2. อายุ การสนับสนุนทางสังคมโดยรวมและรายด้านอารมณ์ แบบแผนการดื่ม ความดันโลหิตขณะแรกรับ ประวัติการเกิดภาวะถอนพิษสุรา โรคแทรกซ้อนทางกาย (ความดันโลหิตสูง) มีความสัมพันธ์ทางบวกกับ ภาวะถอนพิษสุราของผู้ป่วยเสพติดแอลกอฮอล์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05(r=.221,r=.159)( =7.00)( =10.900) (p=.162,.161,.144,.246,p