วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

แบบจำลองสารสนเทศอาคาร (Building Information Modeling, BIM) เป็นแนวคิดและเทคโนโลยีทางคอมพิวเตอร์ ในการจำลองลักษณะทางกายภาพ และข้อมูลทั้งหมดของอาคาร ประโยชน์ประการหนึ่งของแบบจำลองสารสนเทศอาคารคือ การถอดปริมาณขององค์ประกอบอาคารเพื่อใช้ในการประมาณราคาค่าก่อสร้าง โดยในการสร้างแบบจำลองสารสนเทศอาคาร สถาบันสถาปนิกอเมริกัน (American Institute of Architects, AIA) ได้เสนอแนวทางเกี่ยวกับระดับขั้นความละเอียดของข้อมูล (Level of Detail, LOD) ไว้ เพื่อลดปัญหาในการสร้างแบบจำลองที่มีรายละเอียดของข้อมูลน้อย หรือมากเกินไป โดยแบ่ง LOD ออกเป็น 6 ระดับคือ LOD 100, LOD 200, LOD 300, LOD 350, LOD 400 และ LOD 500 ในการศึกษานี้มุ่งเน้นที่จะตรวจสอบการประยุกต์ใช้ แนวทางของสถาบันสถาปนิกอเมริกัน (AIA) ดังกล่าว กับวิธีการหาปริมาณงานเพื่อการประมาณราคาค่าก่อสร้างอย่างละเอียดของประเทศไทย โดยพิจารณาจากความแม่นยำและความครบถ้วนของปริมาณงานที่เกิดขึ้น ทั้งนี้การศึกษาจำกัดขอบเขตเฉพาะการหาปริมาณงานในส่วนของเปลือกอาคารและส่วนต่อเนื่องของเปลือกอาคาร ประกอบไปด้วย ผนังก่ออิฐฉาบปูน ผนังเบา ผนังคอนกรีตหล่อสำเร็จ และผนังรอบ (Curtain Wall) การศึกษาครั้งนี้ได้เลือกใช้โปรแกรม Autodesk Revit เป็นเครื่องมือในการสร้างแบบจำลองของอาคารตัวอย่างที่ใช้เปลือกอาคารแต่ละประเภท จากนั้นทำการวิเคราะห์เปรียบเทียบปริมาณวัสดุที่เกิดขึ้นจากโปรแกรม Autodesk Revit กับปริมาณงานจากการคำนวณทางเอกสาร ตามหลักการหาปริมาณงานเพื่อการประมาณราคาค่าก่อสร้างของประเทศไทย ผลการศึกษาพบว่า ความครบถ้วนของข้อมูล ขึ้นอยู่กับการกำหนดระดับขั้นความละเอียดของข้อมูล และความแม่นยำของปริมาณวัสดุเกิดจากปัจจัย 3 ประการ ได้แก่ การกำหนดระดับขั้นความละเอียดของข้อมูล วิธีการสร้างแบบจำลอง และวิธีการคำนวณของโปรแกรม ดังนั้นสามารถสรุปได้ว่า แนวทางการจัดระดับขั้นความละเอียดของข้อมูล ของสถาบันสถาปนิกอเมริกัน (AIA) สามารถประยุกต์ใช้ในการสร้างแบบจำลองสารสนเทศอาคารของเปลือกอาคาร ในอุตสาหกรรมการก่อสร้างของไทยได้ โดยปริมาณวัสดุที่ได้จะมีความน่าเชื่อถือ หากใช้ระดับขั้นความละเอียดของข้อมูลที่ LOD 300 เป็นต้นไป และใช้วิธีการสร้างแบบจำลองที่เหมาะสม