วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

ในปัจจุบันปัญหาการพนันเป็นปัญหาที่ยิ่งทวีความรุนแรง ส่งผลให้เป็นข่าวอย่างต่อเนื่องอีกทั้งการพนันยังเป็นต้นตอที่อาจนำไปสู่การกระทำความผิดประเภทอื่นๆได้ ทำให้ปัญหาการพนันไม่ใช่ปัญหาเล็กๆอีกต่อไป และเมื่อไม่กี่ปีมานี้พบว่าอายุของเด็กที่เริ่มเล่นการพนันครั้งแรกเริ่มมีอายุน้อยลงมากขึ้น ประกอบกับกลุ่มประชากรเด็กก็มีจำนวนมาก จึงเป็นกลุ่มเป้าหมายที่สำคัญของเจ้ามือพนันที่จะแสวงหาประโยชน์จากคนกลุ่มนี้ เมื่อศึกษาแล้วพบว่าเด็กเป็นบุคคลที่อ่อนด้อยประสบการณ์และไม่มีวุฒิภาวะเพียงพอ รวมถึงจากการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ชี้ให้เห็นว่า ช่วงวัยรุ่นตอนต้นเป็นวัยที่ยังขาดความยับยั้งชั่งใจ เพราะสมองส่วนหน้า (Prefrontal Cortex) ซึ่งมีผลเกี่ยวข้องกับกระบวนการคิดและการตัดสินใจที่ใช้เหตุผลยังไม่พัฒนาเท่าผู้ใหญ่ ทำให้วัยรุ่นมักตัดสินใจโดยใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล อีกทั้งการพนันเป็นเกมที่ยั่วยุให้เกิดอารมณ์ความรู้สึกได้มาก ไม่ว่าผู้เล่นจะอยู่ในสถานการณ์ที่ได้หรือเสีย เด็กจึงเป็นช่วงวัยที่มีความเสี่ยงสูงมากที่จะติดการพนันได้ง่ายและถอนตัวได้ยาก ทำให้เด็กเป็นบุคคลสมควรได้รับการคุ้มครองเป็นพิเศษจาการพนันมากกว่าผู้ใหญ่ จากการศึกษากฎหมายการพนันโดยตรงของประเทศไทยคือ พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 พบว่ามีมาตราทางกฎหมายในการคุ้มครองเด็กจาการพนัน แต่มีลักษณะที่ไม่ครอบคลุมไปถึงความผิดอื่นๆที่เกี่ยวข้อง และความผิดอื่นๆในพระราชบัญญัติดังกล่าวก็ไม่ได้กล่าวถึงเด็กโดยตรง รวมถึงโทษที่ปรากฏในกฎหมายฉบับนี้มีลักษณะที่เบามากจนไม่อาจทำให้ผู้กระทำความผิดเกิดความเข็ดหลาบและป้องกันไม่ให้กระทำความผิดได้ ดังนั้น การเพิ่มมาตรการคุ้มครองเด็กจาการพนันขึ้นมาในพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 จึงเป็นสิ่งที่เหมาะสมและจำเป็นอย่างยิ่ง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการคุ้มครองเด็กจาการพนันให้มากขึ้น และลดจำนวนเด็กติดการพนันที่เพิ่มขึ้นในทุกๆปี