วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยคัดสรรและการตัดสินใจย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยของรัฐ และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรและการตัดสินใจย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยของรัฐ กลุ่มตัวอย่าง คือพยาบาลวิชาชีพที่มีประสบการณ์การทำงาน 1-5 ปี ที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยของรัฐ จำนวน 377 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามเกี่ยวกับปัจจัยที่มีผลต่อการย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศ และแบบสอบถามความตั้งใจที่จะไปทำงานต่างประเทศ ซึ่งผ่านการตรวจสอบค่าความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ และตรวจสอบความเที่ยงและหาค่าความเที่ยง โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค ได้ค่าความเที่ยง .80 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติไค-สแคว์ (Chi-square statistic) ผลการวิจัยพบว่า 1. พยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยของรัฐ มีความตั้งใจย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศ คิดเป็นร้อยละ 3.2 มีความคิดที่จะย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศ คิดเป็นร้อยละ 53.4 และไม่เคยคิดที่จะย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศ คิดเป็นร้อยละ 43.3 2. ปัจจัยผลักจากประเทศต้นทาง และปัจจัยดูดจากประเทศปลายทาง มีความสัมพันธ์กับการตัดสินใจย้ายถิ่นไปทำงานต่างประเทศของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยของรัฐ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05