วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความชุกของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมที่มีพฤติกรรมก้าวร้าวและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม คลินิกโรคสมองเสื่อม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ วิธีการศึกษา : การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณา เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม จำนวน 110 คน ที่มาเข้ารับการรักษาที่คลินิคโรคสมองเสื่อม โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบทดสอบสมรรถภาพสมองของไทย Thai Mental State Examination (TMSE) แบบประเมินความก้าวร้าว Rating scale for Aggressive Behavior in the Elderly (RAGE) แบบทดสอบความรู้สึกเป็นภาระ Zarit Burden Interview Thai vertion) แบบประเมินความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน MBAI ข้อมูลที่บันทึกได้นำมาวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมานเพื่อหาความสัมพันธ์ ระหว่างพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมกับปัจจัยที่เกี่ยวข้อง โดยใช้สถิติ Chi-square ,T-test ,Peason Product Moment Correretion Coefficienc และ สถิติการถดถอย Logistic Regression Analysis ด้วยวิธี Backward likelihood ratio ผลการศึกษา : ความชุกของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมที่มีพฤติกรรมก้าวร้าว คิดเป็นร้อยละ 36.4 ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมก้าวร้าวของผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่(p