วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

วัตถุประสงค์ของการวิจัย 1.เพื่อศึกษาผลของการยืดกล้ามเนื้อแบบคงค้างและแบบเคลื่อนไหวต่อแรงกระทำต่อพื้น และแรงกระทำต่อข้อเข่า ขณะลงสู่พื้นโดยวิธี single leg landing ทั้งก่อน หลังยืดกล้ามเนื้อทันที และที่เวลา 30, 60 นาทีหลัง 2. เพื่อศึกษาผลของการทำการของกล้ามเนื้อรอบข้อเข่าขณะลงสู่พื้นโดยวิธี single leg landing ทั้งก่อน หลังยืด ทันที และที่เวลา 30, 60 นาทีหลังการยืดกล้ามเนื้อแบบคงค้างและแบบเคลื่อนไหว รูปแบบในการวิจัย การศึกษาวิจัยเชิงทดลอง กลุ่มตัวอย่าง ชายไทยอายุระหว่าง 18-35 ปีที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์คัดเข้า จำนวน 40 คน วิธีการดำเนินงานวิจัย ผู้เข้าร่วมงานวิจัยทดสอบ single leg drop landing ลงบน force plate ทั้งหมด 3 ครั้งเก็บเป็นกลุ่ม control วัดค่าแรงกระทำต่อพื้นและแรงกระทำต่อข้อด้วย force plate นำมาวิเคราะห์ผลด้วยโปรแกรม (Qualisys Motion Capture System) และวัดการทำงานของกล้ามเนื้อด้วยเครื่อง EMG จากนั้นอบอุ่นร่างกายโดยปั่นจักรยานที่ความเร็ว 50 รอบต่อนาที นาน 5 นาทีทั้ง 2กลุ่ม เสร็จผู้เข้าร่วมวิจัยทำการยืดกล้ามเนื้อตามแบบที่ได้รับเลือกทั้งแบบคงค้างและเคลื่อนไหว วัดทันทีหลังยืดและที่เวลา 30 และ 60 นาทีตามลำดับ ผลการวิจัย (Results): ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของค่าแรงกระทำต่อขณะก่อนยืดเทียบหลังยืดทันที พบว่าที่เวลา 30,60 นาทีไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเช่นกัน แต่ผลที่ได้มีแนวโน้มของค่าทั้งสองเพิ่มขึ้นในกลุ่มหลังยืดทันทีเทียบกับก่อนยืดกล้ามเนื้อ และมีแนวโน้มกลับสู่ค่า baseline ในส่วนค่าการทำงานของกล้ามเนื้อไม่พบความแตกต่างอย่างนี้นัยสำคัญทางสถิติ ของระยะเวลาและรูปแบบของการยืดกล้ามเนื้อเช่นเดียวกัน สรุปผล (Conclusion): การยืดกล้ามเนื้อแบบคงค้างและแบบเคลื่อนไหวไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงค่าแรงกระทำต่อพื้น แรงกระทำต่อข้อและการทำงานของกล้ามเนื้อรอบข้อเข่าเทียบกับก่อนยืด เวลาไม่มีผลในการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน แต่มีแนวโน้มของค่าแรงกระทำต่อพื้น และแรงกระทำต่อข้อเข่าที่เพิ่มขึ้นหลังยืดกล้ามเนื้อ ในส่วนการทำงานของกล้ามเนื้อกลับมีแนวโน้มการทำงานที่ลดลงหลังจากยืดกล้ามเนื้อทันที