วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

อาคารเก่าจำนวนมากในประเทศถูกออกแบบโดยขาดความคำนึงถึงการเลือกใช้วัสดุอย่างเหมาะสม ทำให้ผนังภายนอกไม่มีประสิทธิภาพในการป้องกันความร้อน ส่งผลต่อสภาวะสบายของผู้ใช้อาคาร เพิ่มภาระในการทำความเย็นของเครื่องปรับอากาศและเป็นการสิ้นเปลืองพลังงาน ถึงกระนั้น การปรับปรุงผนังอาคาร ยังเป็นเรื่องยุ่งยากในปัจจุบัน เพราะขาดผู้ที่มีองค์ความรู้ถูกต้องตามหลักปฏิบัติและหลักวิชาการ กอรปกับความยากลำบากในการหาผู้รับเหมาที่สนใจโครงการขนาดเล็ก การปรับปรุงอาคารเพื่อประหยัดพลังงานจึงเป็นเรื่องไม่สะดวกและห่างไกลความเป็นจริง ขั้นตอนการวิจัยเริ่มจากการรวบรวมข้อมูลข้อมูลเกี่ยวกับระบบการติดตั้งฉนวนที่จัดสรรได้ตามท้องตลาด และปัจจัยที่เกี่ยวกับการใช้งานในเขตร้อนชื้น หลังจากนั้นจึงออกแบบระบบฉนวน โดยเน้นการติดตั้งด้วยตนเอง เพื่อนำไปทดสอบติดตั้งจริงบนอาคาเก่า แล้วประเมินเวลา แรงงาน ค่าใช้จ่าย ความสามารถในการลดการถ่ายเทความร้อน จุดคุ้มทุนและปัญหาที่พบในการติดตั้ง ผลการวิจัยพบว่าฉนวนกันความร้อนที่เหมาะสมกับการติดตั้งบริเวณผนังภายนอกได้แก่ โฟม Expanded Polystyrene (EPS) ความหนาแน่น 32 กก./ลบ.ม. ขนาด 60 x 120 หนา 3 นิ้ว ค่าความต้านทานความร้อนไม่น้อยกว่า ติดตั้งโดยใช้ตาข่ายไฟเบอร์กลาสคลุมผิวและฉาบปูนกาวทับเพื่อป้องกันความชื้น ผลการการติดตั้งระบบฉนวนดังกล่าวบนพื้นที่ 26.90 ตร.ม. โดยแรงงาน 3 คน ใช้เวลาทั้งสิ้น 54 ชั่วโมง 35 นาที ใช้การลงทุนทั้งหมด 16,610 บาท เฉลี่ย 617.47 บาทต่อตร.ม.