วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

ปัจจุบันสาหร่ายเซลล์เดียวนับเป็นมลภาวะทางน้ำชนิดหนึ่ง เนื่องจากทำให้เกิดปรากฏการณ์ยูโทรฟิเคชันส่งผลให้แหล่งน้ำเกิดสี กลิ่น และรสอันไม่พึงประสงค์ นอกจากนี้ยังพบว่าอนุภาคสาหร่ายเซลล์เดียวนำมาพัฒนาเป็นพลังงานทางเลือกที่ใช้พื้นที่ในการเพาะปลูกน้อยกว่าพืชชนิดอื่นๆ งานวิจัยนี้จึงสนใจศึกษาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพการแยกสาหร่ายออกจากเฟสของเหลวด้วยการตกตะกอนตามธรรมชาติ กระบวนการร่วมระหว่างโคแอกกูเลชันและการทำให้ลอยด้วยอากาศละลาย (MDAF) และกระบวนการไฮบริด (MDAF ร่วมกับการกรอง) โดยใช้สาหร่ายสายพันธุ์คลอเรลลาช่วงการเจริญเติบโตแบบเต็มที่ (Log phase) ในการเตรียมน้ำสังเคราะห์ที่ความเข้มข้นต่างๆ เพื่อทำการแยกอนุภาคในถังปฏิกิริยากว้าง 0.25 เมตร ยาว 1.15 เมตร และสูง 1.6 เมตร โดยเลือกใช้สารส้มและสารแคลเซียมคลอไรด์เป็นสารโคแอกกูแลนท์ ส่งผลให้ประสิทธิภาพของกระบวนการตกตะกอน กระบวนการร่วมระหว่างโคแอกกูเลชันและการทำให้ลอยด้วยอากาศละลาย (MDAF) และกระบวนการไฮบริด (MDAF ร่วมกับการกรอง) มีประสิทธิภาพการแยก คือ 9% 72.4% และ 94.8% ตามลำดับ และประสิทธิภาพการกักเก็บอนุภาคสาหร่ายออกจากเฟสของเหลวด้วยกระบวนการไฮบริด คือ 89.1% พบว่าประสิทธิภาพการแยกอนุภาคสาหร่ายออกจากเฟสของเหลวขึ้นกับลักษณะของอนุภาค เช่น ขนาด และค่าซีต้าโพแทนเชียว นอกจากนี้งานวิจัยคาดว่าในอนาคตการศึกษาและพัฒนาอุปกรณ์สำหรับกักเก็บอนุภาคสาหร่ายออกจากถังปฏิกิริยาจะส่งผลให้ประสิทธิภาพการกักเก็บอนุภาคสูงขึ้นได้