วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางในการบำรุงรักษา และเพิ่มประสิทธิผลโดยรวมของเครื่องพลาสมา โดยมีขั้นตอนการศึกษาดังนี้ (1) ศึกษาและเก็บข้อมูลที่เกี่ยวกับประสิทธิผลโดยรวมของเครื่องพลาสมา (2) ศึกษาการทำงานและปัญหาโดยรวมของเครื่องพลาสมา (3) วิเคราะห์หาสาเหตุของลักษณะความเสียหายและผลกระทบ (4) จำแนกความเสียหายของปัญหาที่เคยเกิดขึ้นในอดีตและคาดการณ์ในอนาคตออกเป็น 3 ระดับ ได้แก่ วิกฤต สำคัญ และรำคาญ (5) กำหนดวิธีการบำรุงรักษาเชิงป้องกันสำหรับเครื่องพลาสมาโดยจำแนกออกเป็นรายสามปี รายปี รายเดือน และรายวัน จากผลการศึกษาพบว่า 1) ความเสียหายของระบบการทำงานของเครื่องพลาสมาในระดับวิกฤตและระดับความสำคัญได้แก่ อุปกรณ์ แหล่งจ่ายกำลัง ระบบหล่อเย็น ระบบควบคุมแก๊สและหัวตัด ระบบควบคุม และระบบสายไฟ 2) ผลการนำแผนการบำรุงรักษาเชิงป้องกันไปประยุกต์ใช้กับเครื่องพลาสมาพบว่า (1) อัตราการเดินเครื่องเพิ่มขึ้นจากเดิม 45.6% เป็น 82.4 % (2) ประสิทธิภาพของเครื่องเพิ่มขึ้นจากเดิม 78.2% เป็น 92.0% (3) อัตราคุณภาพของชิ้นงานตัดเพิ่มขึ้นจากเดิม 78.3% เป็น 91.2% (4) ประสิทธิผลโดยรวมของเครื่องพลาสมาเพิ่มขึ้นจาก 27.9% เป็น 69.3% และ (5) ค่าใช้จ่ายในการซ่อมบำรุงของเครื่องพลาสมาลดลงจาก 173,882 บาท/ปี เหลือ 118,029 บาท/ปี และ (6) ค่าจ้างบริษัทอื่นทำงานแทนกรณีเครื่องพลาสมาเสียลดลงจาก 961,077บาท /ปี เหลือ 606,337 บาท/ปี